Kultura 2017 r.

Festiwal Światła i Sztuki Ulicy Lumo Bjalistoko Wschód Kultury - Inny Wymiar DanceOFFnia Studio Działań Kreatywnych XIV Ogólnopolskie Spotkania z MonodramemFestiwal Kalejdoskop Biała Czysta Kulturalna Filharmonia Kameralna w ŁomżySpołeczne Stowarzyszenie Prasoznawcze STOPKA KINOGRANIETacy Sami Borysówka Wieś DrewnianaFestiwal Muzyki CerkiewnejMetamorfozy LalekBiałostocki Teatr Lalek Radio AkaderaBiałoruskie Zeszyty Historyczne 45-lecie pracy twórczej Władysława PietrukaTatarski Zespół Taneczno-Wokalny BuńczukMelpomenaDni Hiszpańskie w BiałymstokuAkademia SupraskaPodlaski Piknik Militarny Teatr Dramatyczny Film WnykiMłodzieżowa Orkiestra DętaTeatr Lalki i Aktora w Łomży Święto Wsi Gminy MońkiINFOGRAF Białystok Rajd Szlakiem 10 Pułku Ułanów LitewskichMiędzynarodowe Targi Książki w BiałymstokuKsięga Pamięci Żydów Bielska Podlaskiego Teatr Papahema Zespół Pieśni i Tańca SuwalszczyznaFestiwal Rockowisko Hajnówka Czeremszyna Krajki - tkane pasy z Podlasia Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce Konkurs fotograficzny Podlaskie w obiektywie im. Wiktora Wołkowa www.koncerty.bialystok.pl Chór Opery i Filharmonii Podlaskiej 


 Festiwal Światła i Sztuki Ulicy „Lumo Bjalistoko”
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Kreatywne Podlasie 

Festiwal jest unikatowym wydarzeniem kulturalnym w skali Podlasia, w ramach którego prezentowana jest sztuka wizualna tworzona specjalnie na jego potrzeby. Sednem przedsięwzięcia jest tworzenie różnorodnych, innowacyjnych form oraz działań artystycznych i twórczych, które łączą się w spójny program artystyczny. Ideą festiwalu jest prezentowanie sztuki wizualnej nigdy wcześniej niewidzianej na Podlasiu. Prezentujemy dziedziny, które nie były dostępne dla widzów z regionu. Festiwal nie polega na ułożeniu gotowych, istniejących działań artystów z regionu i kraju, tak jak np. w przypadku festiwali muzycznych. Wszystkie działania realizowane w ramach Lumo Bjalistoko są tworzone specjalnie na jego potrzeby, głównie przez twórców z naszego województwa. Jest to dla nich unikatowa okazja do wykreowania czegoś nowego w zakresie sztuki wizualnej i dzięki temu zaistnienia wśród odbiorców w naszym regionie, ale także w kraju i na świecie. Potrzebę tworzenia tego typu cyklicznych wydarzeń artystycznych udowadnia olbrzymie zainteresowanie festiwalem i zapotrzebowanie wśród odbiorców. Frekwencja na wydarzeniu pokazuje potrzebę uczestnictwa w tego typu przedsięwzięciach, a 30 000 osób odwiedzających festiwal w ciągu dwóch dni stawia Lumo Bjalistoko w pierwszej piątce największych wydarzeń na Podlasiu


Wschód Kultury – Inny Wymiar
Podmiot odpowiedzialny: Białostocki Ośrodek Kultury

Wschód Kultury/Inny Wymiar to festiwal, który już na stałe wpisał się w kulturalną mapę miasta i regionu. Ten wyjątkowy projekt kulturalny nie tylko integruje środowiska artystyczne wschodniej Polski (festiwal Wschód Kultury odbywa się w Rzeszowie, Lublinie i Białymstoku) i artystów z krajów Partnerstwa Wschodniego (Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Gruzji, Mołdawii, Ukrainy), ale także prezentuje to, co w każdym z tych miejsc najciekawsze i najoryginalniejsze. Białostocka odsłona festiwalu jest najbardziej różnorodna, tak jak i cały nasz region. Promuje ideę dialogu i tolerancji w mieście zróżnicowanym kulturowo, gdzie od wieków współegzystowali ze sobą Polacy, Rosjanie, Białorusini, Tatarzy, Ukraińcy, Litwini, Żydzi i Niemcy. Przywraca pamięć o utraconym, jednocześnie ukazując dokonania współczesne, łączy historię ze współczesnym działaniem artystycznym.

Wschód Kultury – Inny Wymiar tradycyjnie każdego roku odbywa się na przełomie sierpnia i września w wielu miejscach miasta i regionu, m.in. w teatrach, galeriach sztuki, Białostockim Ośrodku Kultury, czy przestrzeni miejskiej. Tak jak i w poprzednich latach, tak i w ostatniej edycji, koordynatorem całego wydarzenia był Białostocki Ośrodek Kultury. Do współtworzenia wydarzeń festiwalowych zaprosiliśmy wiele instytucji i podmiotów kultury (stowarzyszeń, fundacji) działających w Białymstoku i okolicach.


 DanceOFFnia Studio Działań Kreatywnych
Podmiot odpowiedzialny: DanceOFFnia Studio Działań Kreatywnych

Studio Działań Kreatywnych DanceOFFnia to jedno z największych studiów tańca w województwie Podlaskim. Nieprzerwanie od 10-ciu lat setki tancerzy rozwija pasję i zdobywa doświadczenie na tanecznej ścieżce kariery. Nazwa (słusznie!) wskazuje, że to nie tylko kolejna szkoła tańca. Głównym – choć nie jedynym – celem studia jest nauka i promowanie tańca w Białymstoku. DanceOFFnia oferuje naukę tańca w wielu stylach (taneczny mix, hip-hop, balet, akrobatyka, jazz, breakdance/bboying, house, dancehall, high heels/sensual/burlesque, bollywood, taniec brzucha); na różnych poziomach zaawansowania oraz wszelkich grupach wiekowych. Najmłodsi tancerze mają 3 lata, najstarsi – dokładnie tyle, na ile się czują! Szczególną uwagę DanceOFFnia przykłada do rozwoju uzdolnionych dzieci i młodzieży. Praca ta jest naszą pasją, wkładamy w nią więc dużo serca oraz zaangażowania. Przygotowujemy do zawodu i kariery tancerza oraz innych zawodów powiązanych z tańcem. Pragniemy, aby każdy mógł w pełni korzystać z uniwersalnej sztuki tańca, przeżywać ją oraz czerpać z niej.

Naszą ambicją jest pozostawienie trwałego śladu i stałe wzbogacanie polskiej tradycji i sztuki tanecznej.


  XIV Ogólnopolskie Spotkania z Monodramem „O Złotą Podkowę Pegaza”
Podmiot odpowiedzialny: Suwalski Ośrodek Kultury

Ogólnopolskie Spotkania z Monodramem „O Złotą Podkowę Pegaza”  to cykliczna, unikatowa w skali kraju formuła konkursu teatralnego. Wydarzenie promuje jedną z ciekawszych i jednocześnie najtrudniejszych form teatralnych, jaką jest monodram, w którym aktor jest sam na sam z publicznością, w ciągłej relacji z widzami, skupia na sobie całą ich uwagę, porusza lub bawi. Do udziału w suwalskich Spotkaniach zapraszana jest młodzież i osoby dorosłe, monodramiści wywodzący się zarówno z amatorskiego ruchu teatralnego, jak i studenci szkół teatralnych z Polski i zagranicy oraz doświadczeni aktorzy zawodowi. Do tej pory odbyło się czternaście edycji Spotkań, a ogromna i wciąż rosnąca popularność za granicami kraju, sprowokowała Suwalski Ośrodek Kultury do zmiany formuły wydarzenia na międzynarodowe już od najbliższej, piętnastej  edycji.

Festiwalowi towarzyszą warsztaty teatralne, w 2017 roku były to „Dialogi”, prowadzone przez Jana Olszewskiego. Spektakle konkursowe są otwarte dla publiczności, ze szczególnym uwzględnieniem młodzieży szkolnej. Spotkania to również spektakle mistrzowskie w wykonaniu uznanych aktorów cieszących się uznaniem i popularnością wśród miłośników teatru i kina. W ubiegłorocznej edycji, w monodramie pt. „Supermenka” podziwialiśmy znakomitą aktorkę Jowitę Budnik, znaną z „Placu Zbawiciela”, „Nikifora”, „Jezioraka” i „Papuszy”, nagradzaną za główne role Złotymi Lwami i Orłem – Polską Nagrodą Filmową oraz fenomenalnego Wiesława Komasę w spektaklu „Różewiczogranie”.


 Festiwal Kalejdoskop
Podmiot odpowiedzialny: Podlaskie Stowarzyszenie Tańca 

Festiwal Kalejdoskop to międzynarodowy coroczny festiwal tańca współczesnego odbywający się od 2002 roku w Białymstoku. Jest to największa tego typu impreza w północno-wschodniej Polsce, kształtująca świadomość tancerzy i gusta publiczności. Ta kilkunastoletnia tradycja potwierdza nie tylko znaczenie, trwałość i popularność festiwalu, ale również jego potencjał. Niewiele kulturalnych inicjatyw w regionie, organizowanych przez organizacje pozarządowe, może poszczycić się tak długim doświadczeniem w realizacji, tym bardziej, że dziedzina, którą zajmuje się Kalejdoskop, wielu wydaje się elitarna. Spotkania artystów z widzami podczas nieformalnych rozmów dają możliwość swobodnego dialogu pomiędzy twórcami a publicznością, wymiany wrażeń ze spektakli, bezpośredniego kontaktu z artystami i zadawania im pytań o każdy właściwie aspekt ich pracy. Festiwalowi przyświeca idea stworzenia wspólnotowości pomiędzy widzami, artystami i krytykami, budowania nowego rodzaju relacji – swobodnej wymiany myśli, bez podziału na „my” i „oni”. Podkreślenia wymaga znaczenie Kalejdoskopu dla samego środowiska tanecznego w Polsce, szeroko rozumianego – artystów, krytyków, teoretyków. Misją festiwalu jest integracja tej społeczności oraz rozwój refleksji o tańcu, dzięki spotkaniom krytyków. Festiwal ma duże znaczenie dla całej społeczności lokalnej.

W programie naszego Festiwalu, jako jedynego w kraju, łączą się trzy ważne elementy przewodnie: stawiamy na rozwój krytyki i wiedzy o tańcu, łączymy elementy wydarzeń artystycznych z integracją społeczną oraz promujemy, obok tradycyjnych form, także współczesną sztukę. Ten pomysł także zaświadcza o innowacyjności formuły całego Wydarzenia. Festiwal realizowany jest przez Podlaskie Stowarzyszenie Tańca wraz z partnerami: Białostockim Teatrem Lalek, Akademią Teatralną, SDK DanceOFFnia, Studiem Wokalno-Aktorskim, Teatrem Dramatycznym i Uniwersyteckim Centrum Kultury przy UwB. W 2018 r. na Kalejdoskop zaprosimy wielu artystów m.in. z Polski, Izraela, Szwajcarii, Francji, Kanady. Festiwal Kalejdoskop jest najważniejszą i największą imprezą promującą taniec współczesny w północno – wschodniej Polsce, a w 2018 r. podejmie nowy temat – przenikania się i wpływu różnych dziedzin sztuki w tańcu współczesnym.


 Biała Czysta Kulturalna – rzeka dla Mieszkańców
Podmiot odpowiedzialny: Fundacja Teatr Latarnia

„Biała Czysta Kulturalna – rzeka dla mieszkańców” to oddolna inicjatywa mająca na celu zwrócenie uwagi na rzekę Białą przepływającą przez Białystok. Głównym jej celem było uświadomienie mieszkańcom, że rzeka może być pożytecznym elementem krajobrazu, który spełnia różne funkcje: od ochrony przeciwpowodziowej – przyjmując nadmiar deszczowych wód opadowych, przez funkcję ekologiczną – jako element ekosystemu przyrodniczego miasta, aż do funkcji rekreacyjnej – jako kolejne miejsce do zagospodarowania na cele kultury, sztuki i rozrywki. Organizatorami serii wydarzeń kulturalnych na rzece Białej była grupa znajomych skupiona wokół Mateusza Tymury z Teatru Latarnia (Fundacja Teatr Latarnia) – inicjatora całej akcji. Na wydarzenia organizatorzy wygrali pieniądze dzięki głosowaniu Internautów w ogólnopolskim konkursie projektu LECHstarter – realizowanego przez właściciela marki Lech, finansującego lokalne inicjatywy społeczno-kulturalne w całym kraju. Od końca lipca do końca września 2017 na scenie na rzece Białej (lub w jej najbliższym otoczeniu) odbyło się w sumie 19 wydarzeń. Swoje koncerty zagrali m.in.: Kompania Janusza Prusinowskiego, Maniucha i Ksawery, DOLBY, Trio Woźniak Wachowiak Kinaszewska, Adam Strug z zespołem, Jędrzej Dondziło – DJ Dtekk, a także pianista – Sławek Jaskułke. Przy okazji koncertów muzyki ludowej i folkowej odbyły się również potańcówki oraz warsztaty tańca, a także warsztaty artystyczne dla rodzin z dziećmi. Projekt cieszył się dużym zainteresowaniem mieszkańców.

Konkretne wydarzenia miały także swoich partnerów, dzięki którym mogły się one odbyć. Wsparcie organizacyjne, techniczne, logistyczne oraz finansowe zapewniły również lokalne – samorządowe jednostki kultury, tj. Białostocki Ośrodek Kultury, Galeria Arsenał w Białymstoku, Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Białymstoku.


 Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży
Podmiot odpowiedzialny: Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży

Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży jest jedną z najważniejszych instytucji kultury prowadzonych przez  łomżyński samorząd. Swoim wysokim poziomem artystycznym, prestiżowymi osiągnięciami  sprawia, że pełni statutową rolę  w województwie podlaskim. W tym roku  będzie świętowała jubileusz 40- lecia swojej działalności artystycznej. Ma na swoim koncie liczne wyjazdy zagraniczne, udział w prestiżowych festiwalach krajowych  i międzynarodowych między innymi : Kristiansund Kirke Kunst Kulturfestival (Norwegia), Klaipeda Music Spring (Litwa), Festiwalu Užutrakio Vakarai w Trokach (Litwa), Festiwalu Pieśń znad Solcy w Solecznikach (Litwa), Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej „Kantata” w Giżycku, Festiwalu Moniuszkowskim Podlasia oraz Festiwalu Operetkowo-Operowym na Mazowszu. Występowała również w ramach I Warszawskiego Turnieju Tenorów (Sala Kongresowa), koncertów czwartkowych w Filharmonii Narodowej oraz Koncertów Królewskich w Wilanowie. Orkiestra wzmacnia polskie tradycje kulturalne w rejonie przygranicznym koncertując na Litwie i Białorusi (Grodno). W 2009 roku FKWL odbyła tournée koncertowe po Francji a w 2012 koncertowała w Norwegii. Gościła wielu znakomitych solistów, wśród których byli między innymi: Eugen Indjic, Krzysztof Jakowicz, Konstanty Andrzej Kulka, Wiesław Ochman, Piotr Paleczny. Za pulpitem dyrygenckim stawali mistrzowie batuty: Tomasz Bugaj, Pierangelo Gelmini, Jerzy Maksymiuk, Marek Pijarowski, Peder Rensvik, Jerzy Salwarowski, Józef Wiłkomirski.. Davide Alogne, Grigorij Palikarov.
Posiada w swoim dorobku jedenaście  płyt kompaktowych, w tym pięć nominowanych do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego FRYDERYK oraz jedną nominowaną  w 2017 do międzynarodowego  konkursu  International Classical Music Awards. Organizowany  przez tę instytucję od 2005 roku Międzynarodowy Festiwal Kameralistyki Sacrum et Musica został  nominowany w kategorii Wydarzenie do Podlaskiej Marki Roku. Festiwal jest przedsięwzięciem kulturalnym uznawanym za wydarzenie o wysokiej randze artystycznej, obejmującym swym zasięgiem  nie tylko województwo podlaskie,  ale warmińsko-mazurskie oraz mazowieckie. Jest prestiżowym przedsięwzięciem  promującym województwa podlaskie i cechuje się wysokim  potencjałem rozwojowym, o czym świadczy organizowana w tym roku   XIV edycja Festiwalu. Pieczę nad Festiwalem sprawuje prof. dr hab. Jan Miłosz Zarzycki- dyrektor naczelny i artystyczny Filharmonii Kameralnej w Łomży, a zespół artystyczny tworzą wysoce wykwalifikowani muzycy – magistrowie sztuki. Do udziału w koncertach zapraszani są uznani, wybitni artyści światowego formatu, zespoły kameralne oraz chóry krajowe i międzynarodowe, a repertuar prezentuje muzykę  sakralną, aż po świecką. Różnorodność  programów koncertowych oraz wykonawców sprawia, że każdy słuchacz odnajduje w sobie własną wrażliwość artystyczną. W roku 2013 Festiwal zyskał rangę Międzynarodowego Festiwalu Kameralistyki Sacrum et Musica.  Należy dodać, iż cechą charakterystyczną tego niezwykłego  przedsięwzięcia artystycznego jest zakończenie każdej edycji Festiwalu  wykonaniem wielkiego dzieła kompozytorskiego: na przykład w roku 2013 – Mesjasza – J. Haendla z udziałem Chóru z Norwegii czy w 2015 Mszy Koronacyjnej  – W. A. Mozarta z udziałem Chóru z Grodna.


Tworzenie i upowszechnianie kultury w województwie podlaskim
Podmiot odpowiedzialny: Społeczne Stowarzyszenie Prasoznawcze „STOPKA” im. S. Zagórskiego w Łomży

Najważniejszą inicjatywą kulturalną Stowarzyszenia jest coroczny Konkurs o Nagrodę i Medal   im. Zygmunta Glogera. Należy do nielicznych w kraju przedsięwzięć przyczyniających się do popularyzacji sylwetki i dorobku tego wielkiego Podlasianina, autora „Encyklopedii Staropolskiej”. Nagroda jest przyznawana za szczególne osiągnięcia w badaniu, ochronie i rozwoju kultury. Laureaci to koryfeusze nauki i kultury polskiej oraz cenieni animatorzy kultury z całego kraju. Konkurs liczy już grono 230 laureatów.

Nagroda im. Zygmunta Glogera ustanowiona została w 1983 roku w Łomży, przez red. Stanisława Zagórskiego, założyciela Społecznego Stowarzyszenia Prasoznawczego „Stopka’ w Łomży. Od początku  miała rangę wyróżnienia ogólnopolskiego. Żarliwym promotorem nagrody glogerowskiej był już od chwili ogłoszenia jego pierwszej edycji prof. Aleksander Gieysztor, który przewodniczył kapitule nagrody. Po jego śmierci przewodniczenie objął prof. Janusz Tazbir. Obecnie funkcję tę sprawuje prof. Henryk Samsonowicz, który szczególnie ceni sobie wyławianie i nagradzanie animatorów życia kulturalnego, ożywiających swoje środowiska.

Przedsięwzięcie ma charakter trzystopniowy, obejmujący uroczystość wręczenia nagród, konferencję i promocję książki. Rozdaniu nagród co roku towarzyszą sesje naukowe podejmujące aktualne, ważne dla kultury polskiej tematy, a także promocja i prezentacja wydanej na tę okoliczność książki zbiorowej pod analogicznym tytułem. Ostatni tytuł „Poczucie narodowe, poczucie patriotyczne”, którego pomysłodawcą jest prof. Henryk Samsonowicz, ukazał się pod redakcją prof. dr hab. Dariusza Rotta. Recenzentem tomu jest prof. dr  hab. Tadeusz Sławek. W Serii Glogerowskiej ukazały się również: „Centra i peryferie”, „Polska otwarta czy zamknięta?”, „Poczucie narodowe, poczucie patriotyczne”, „Moralność Polaków”, „Autorytety polskie”, „Kultura polityczna Polaków”, „Polska i jej sąsiedzi”, „W co wierzymy?”, „Co kochamy? Polacy w poszukiwaniu wartości”, „Prawda i fałsz. O polskiej chwale i wstydzie”, „Media wolne czy bezwolne?”, „Miejsca święte, miejsca przeklęte”.

Wśród laureatów znaleźli się: prof. Jan Miodek, Andrzej Strumiłło, Krzysztof Czyżewski, Julian Krzyżanowski, Bohdan Baranowski, Czesław Hernas, Roman Reinfuss, Jadwiga Klimaszewska, Jarosław Ławski, Roch Sulima, Dorota Simonides i wielu innych.

W 2016 roku Konkurs został wpisany w stałe zadania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a od 2017 roku projekt jest realizowany przy współpracy z Narodowym Centrum Kultury i Urzędem Marszałkowskim Województwa Podlaskiego. Partnerem przedsięwzięcia jest Urząd Miejski w Łomży.


 KINOGRANIE – Przegląd Filmów o Tematyce Muzycznej
Podmiot odpowiedzialny: Dyskusyjny Klub Filmowy KINOCHŁON

Impreza filmowo-muzyczna, jaką dla augustowskiej (i nie tylko) widowni przygotował Dyskusyjny Klub Filmowy „Kinochłon”, to od 2014 roku mocny punkt w kulturalnym „rozkładzie jazdy” na lato. Marzeniem organizatorów jest, by Przegląd podbijał serca augustowian, jak również odwiedzających miasto gości i na stałe wpisał się w kalendarz imprez.

Od 2012 roku kinomaniacy z „Kinochłona” z powodzeniem starają się krzewić w Augustowie miłość do sztuki , jaką jest film. Co najmniej raz w miesiącu wyświetlają w miejscowym kinie filmy , które trudno nazwać komercyjnymi. DKF nie zostawia nigdy widza „sam na sam” z trudną tematyką, której często dotyka. Pokazowi zasze towarzyszy spotkanie z ciekawymi ludźmi, związanymi na co dzień z kinem – od krytyków filmowych i dziennikarzy, przez filmoznawców , aż po aktorów i twórców filmowych – którzy wprowadzają widownię w świat oglądanego obrazu, a po projekcji dyskutują z nią o wrażeniach i emocjach, jakie towarzyszyły śledzeniu losów bohaterów.

Kinogranie utrzymywane jest w podobnej konwencji, a przy tym stworzyło okazję do sprawdzenia,  w jak harmonijny sposób może łączyć  się film i muzyka. Zapatrzony, zasłuchany, zafascynowany… – o tym marzy „Kinochłon” i, by marzenia stały się rzeczywistością, zadbał o to, aby każdy znalazł w programie imprezy cos, co go zainteresuje.

Gospodarzem Przeglądu, od drugiej edycji jest Ryszard Jaźwiński, znany i lubiany dziennikarz filmowy radiowej „Trójki”. Podczas pięciu dni widownia otrzymuje zestaw filmów w różny sposób związanych z muzyką – artystycznych biografii, musicali, dokumentów lub takich, w których jeden z wątków dotyczy np. festiwalu muzycznego. Ponadto są zapisy koncertów światowych sław muzyki, zawsze film niemy z muzyką na żywo, no i koncerty –  te w kinie, w amfiteatrze i ten na statku, który odbywa się podczas rejsu po augustowskich jeziorach. Nie może również zabraknąć gości, którzy są stałym, elementem wszystkich pokazów DKF-U.


 „Tacy Sami” – amatorski ruch taneczno-aktorski zrzeszający osoby pełnosprawne z niepełnosprawnościami
Podmiot odpowiedzialny: Regionalny Ośrodek Kultury w Łomży

„Tacy Sami” – amatorski ruch taneczno – aktorski, zrzeszający osoby pełnosprawne z niepełnosprawnymi. Tworzą go osoby z dysfunkcjami, poruszające się na wózkach, balkonikach, o kulach oraz tancerze amatorzy z różnych środowisk i różnym przedziale wiekowym. Grupa rozpoczęła działalność w lutym 2010 roku. Początkowo tworzyły ją dwie pary, jednak charakter zajęć przyciągnął większą liczbę osób zainteresowanych uczestnictwem. Zajęcia mają na celu aktywizację osób niepełnosprawnych oraz integrację społeczną. Do chwili obecnej powstały cztery krótkie spektakle taneczne. W 2010 roku zainicjowano pierwszą etiudę do muzyki musicalowej „Król Słońce”. W 2011 roku rozpoczęto pracę nad choreografią do żywiołowej muzyki filmowej „Gorączka sobotniej nocy”. Kolejne lata to praca indywidualna z tancerzami, działalność koncertowa, aż do 2015 roku, w którym powstał spektakl do muzyki country. W 2017 roku opracowano nową choreografię do spektaklu „Ballada meksykańska”. Wszystkie powstałe układy zostały zaprezentowane na Międzynarodowym Festiwalu Integracyjno – Artystycznym MODE H w miejscowości Tours we Francji. Grupa „Tacy Sami” jako jedyny reprezentant kraju promowała Województwo Podlaskie, Polskę na arenie międzynarodowej. W festiwalu brały udział takie kraje jak Hiszpania, Portugalia, Belgia, Francja, Litwa, Łotwa, Rumunia i Włochy. Oprócz prezentowanych spektakli dla wielotysięcznej publiczności, projektowi towarzyszyły warsztaty integracyjne, w których grupa „Tacy Sami” mogła być dumna ze swojego pochodzenia i przynależności do  pięknej wschodniej części Polski, gdzie mogliśmy pochwalić się tradycyjnymi przysmakami, regionalnymi tańcami, zwyczajami, barwnymi strojami i kulturą. Członkowie grupy „Tacy Sami” są wszechstronnie zaangażowani w tworzenie całości spektaklu: sami przygotowują kostiumy, realizują montaż muzyczny, dbają o wizerunek sceniczny. Uczestnictwo w zajęciach, działalność koncertowa pokazała osobom niepełnosprawnym, że można normalnie funkcjonować w społeczeństwie, działać na rzecz innego człowieka, a nie tylko być zamkniętym „w czterech ścianach”. Liczne występy na terenie Województwa Podlaskiego mają także charakter edukacyjny i są prezentowane wśród dzieci, młodzieży i dorosłych.  Pokazują odbiorcy, że osoby niepełnosprawne pomimo barier i trudności związanych z fizyczną dysfunkcją mogą aktywnie uczestniczyć w życiu kulturalnym, realizować zadania polegające na działalności artystycznej i pozwalają tym osobom odnaleźć swoją tożsamość oraz określić miejsce i rolę w życiu społecznym.


 Borysówka Wieś Drewniana
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Sympatyków Wsi Borysówka

Borysówka – Wieś Drewniana to wioska tematyczna z regionu Puszczy Białowieskiej, która propaguje ideę turystyki poznawczej i zrównoważonej. Poprzez edukację i zabawę przekazujemy to, co w naszej kulturze i tradycjach najważniejsze, przybliżamy je nie tylko mieszkańcom Podlasia, ale całej Polski i osobom z zagranicy. Jako Stowarzyszenie Sympatyków Wsi Borysówka działamy od sierpnia 2017 roku i mamy ogromny zapał do działania na rzecz rozwoju naszej wioski tematycznej. Wiele osób mówiło: „Daj spokój, w Borysówce na pewno nic się nie uda”. Powstanie Stowarzyszenia zaprzeczyło takiemu negatywnemu nastawieniu.  Nasze marzenia spełniły się! Świetlica wiejska w Borysówce, w której prowadzimy warsztaty, zaczęła tętnić życiem. Mówimy o niej „nasza świetlica”, bo nie jest już tylko budynkiem, ale wspólnym dobrem, miejscem integracji i wartościowych działań.

Jako Borysówka – Wieś Drewniana mamy ofertę:  Warsztaty kulinarne –wypieki tradycyjnych, regionalnych „Ciasteczek Drewniaka” – które są bez chemii, ale robione (wyciskane) ręczną maszynką  (przygoda z ciastkiem niezapomniana!). „Drewniany Artysta – każdy może odkryć swój talent”, to warsztaty tematyczne takie jak: malowane na drewnie, wykręcone z papieru (papierowa wiklina), decoupage . Pięknie udekorowane prace uczestnicy zabierają ze sobą. „Drewniana Olimpiada”  – gry i zabawy integracyjne z wykorzystaniem naturalnych prostych przyrządów zrobionych z drewna. Uczymy rozpoznawania gatunków drewna po usłojeniu i korze.

Podlaskie wsie mają duszę i można dużo o nich opowiadać, tak jak np. na wycieczce po wsi Borysówka „Szlakiem Drewnianych Zawodów”. Zobaczymy tu tablice z opisem zawodów: snycerz, tracz, drwal, bednarz, kołodziej. Zaś zwiedzanie „Maciejukowego Siedliska” to powrót do dawnych czasów gdzie zobaczyć można jak mieszkano i samemu spróbować jak pracowano na roli (tkanie na krosnach, pranie tarą i pralką Franią, cięcie drzewa, pieczenie placków). Zwiedzający przy okazji dobrej zabawy z Drewniakami mogą skosztować smakołyków regionalnej kuchni.


 Międzynarodowy Festiwal Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie „Miłośnicy Muzyki Cerkiewnej”

Międzynarodowy Festiwal „Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej „ jest wyjątkową inicjatywą na arenie krajowej i międzynarodowej,  która pozwala na dotarcie do ludzi wszystkich klas społecznych z kulturą wysoką, pozwala na poznanie szczególnego wymiaru duchowości prawosławnej. Promuje  miasto Hajnówka , Podlasie i Polskę.
Konkursowy charakter motywuje do tworzenia nowych utworów i aranżacji.  Festiwal daje możliwość uaktywnienia społeczności lokalnej, nabycia doświadczenia m.in. przy pracach organizacyjnych. Organizatorzy współpracują m.in. z Bractwem Młodzieży Prawosławnej, Warsztatem Terapii Zajęciowej,  Aresztem Śledczym, przez co pomagamy w rehabilitacji społecznej, resocjalizacji i zdobywaniu nowych doświadczeń.
Międzynarodowy Festiwal  Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej jest największym festiwalem muzyki cerkiewnej w Europie z błogosławieństwa Cerkwi Prawosławnej organizowanym corocznie w miesiącu maju w Soborze Św. Trójcy w Hajnówce przez Społeczny Komitet Organizacyjny, Samorząd Lokalny i Stowarzyszenie „Miłośnicy Muzyki Cerkiewnej” skupiające przedstawicieli organizacji samorządowych, cerkiewnych i innych.
Międzynarodowy Festiwal Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej objął swym Patronatem Honorowym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda.
 Międzynarodowy Festiwal Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej organizowany jest od 36 lat. Początki festiwalu sięgają roku 1981 i znane były pod nazwą Dni Muzyki Cerkiewnej. Dziesięć lat później DMC przekształcają się w Międzynarodowy Festiwal Muzyki Cerkiewnej. Od roku 2002 festiwal odbywa się w nowej formie pod nazwą Międzynarodowy Festiwal Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej. W dotychczasowych edycjach MF HDMC wystąpiło około 580 chórów z Europy, Azji, Afryki, Ameryki Północnej i Australii.
 Międzynarodowy Festiwal Hajnowskie Dni Muzyki to także koncerty towarzyszące organizowane w dużych miastach Polski m.in. w Warszawie, Białymstoku, Ełku, Kleszczelach, Bielsku Podlaskim oraz  innych miejscowościach województwa podlaskiego, a także wystawy, seminaria i spotkania, które służą wzajemnej wymianie doświadczeń pomiędzy organizacjami, władzami samorządowymi, naukowcami, dyrygentami, chórzystami, jak również wzbogacają uczestników o wartości kulturowe, obyczajowe i religijne.
Począwszy od roku 2005 w samym sercu Puszczy Białowieskiej, w starej żwirowni obok Ośrodka Edukacji Leśnej „Jagiellońskie” organizowany jest plenerowy koncert towarzyszący MF HDMC. Rokrocznie plenerowa impreza cieszy się coraz większym zainteresowaniem słuchaczy zarówno lokalnej społeczności jak i mieszkańców innych regionów, a także zagranicznych gości zainteresowanych tradycją, kulturą regionu i niepowtarzalnym pięknem śpiewu chóralnego. Różnorodność kulturowa, rozmaite formy i style śpiewów chóralnych prezentowane na festiwalu zapewniają słuchaczom koncertów pełnię doznań artystycznych i duchowych.


 Międzynarodowy Festiwal Teatrów Lalek dla Dorosłych „Metamorfozy Lalek”
Podmiot odpowiedzialny: Białostocki Teatr Lalek

„Metamorfozy Lalek” to nowy festiwal teatralny na mapie Polski i Europy, który ma w swym założeniu promować przedstawienia lalkarzy skierowane do widzów dorosłych, burząc przy tym stereotyp postrzegania tej formy teatru jako sztuki przeznaczonej wyłącznie dla najmłodszych.

Podczas kilkudniowej imprezy na scenach Białostockiego Teatru Lalek prezentowane są najbardziej wartościowe zjawiska, oryginalne środki ekspresji artystycznej oraz trendy we współczesnym teatrze lalkowym dla dorosłych. Widzowie mają okazję zobaczyć szerokie spektrum scenicznej twórczości lalkowej prezentowanej przez wybitnych profesjonalnych twórców oraz artystów młodego pokolenia z kraju i ze świata (w tym z Francji, Hiszpanii, Litwy, Białorusi, Czech, Węgier, Bułgarii, Grecji, Niemiec, Holandii, Belgii, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych czy Japonii).

Wybór tego rodzaju działań nawiązuje bezpośrednio do tradycji Białegostoku – jako ośrodka sztuki lalkarskiej, z Białostockim Teatrem Lalek, z teatralną wyższą szkołą artystyczną (Wydział Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku Akademii Teatralnej w Warszawie), członkostwem w Międzynarodowym Stowarzyszeniu Miast Przyjaznych Lalkarstwu (AVIAMA) oraz wieloma stowarzyszeniami teatralnymi. Festiwalu „Metamorfozy Lalek” stanowi swego rodzaju platformę umożliwiającą współtworzenie sieci współpracy kulturalnej i wymiany międzynarodowej, a także rozwijania inicjatyw w zakresie sztuki lalkarskiej pomiędzy artystami z regionu i świata. W chwili obecnej, to jedyny w Białymstoku – teatralnej stolicy Podlasia i północno-wschodniej Polski, festiwal teatralny o zasięgu międzynarodowym, prezentujący profesjonalnych twórców-lalkarzy. Dzięki realizacji przedsięwzięcia zarówno miasto Białystok, jak i Województwo Podlaskie stają się jeszcze bardziej rozpoznawalne nie tylko w kraju, ale również za granicą.

Pierwsza edycja Festiwalu odbyła się w dniach 17 – 24 czerwca 2015 r.,  druga: w dniach 16 – 24 czerwca 2017 r. w Białymstoku. Program ostatniej edycji obfitował w wiele ciekawych spektakli z Polski i zagranicy (m.in. z Niemiec, Belgii, Hiszpanii, Grecji czy Stanów Zjednoczonych). „Metamorfozy Lalek” były miejscem kilku polskich prapremier zagranicznych spektakli, m.in. „Monsters” w wykonaniu Duda Paiva Company (Holandia) czy „Ha! Ha! Ha! Lub Charlie Chaplin i inne postacie” w wykonaniu czeskiego Alfa Divadlo. Na Festiwalu nie zbrakło też naszych sąsiadów z Grodna (Grodzieński Obwodowy Teatr Lalek), Wilna (Wileński Teatr Kameralny) czy Kowna (Kowieński Teatr Lalek). Publiczność miała okazję obejrzeć też twórczą interpretację światowej klasyki, w tym m.in. monodram „Historia Księcia H.” (Białostocki Teatr Lalek), spektakl „Czarodziejska Góra” (koprodukcja BTL i Teatru Malabar Hotel), „UBU(S)” w wykonaniu Compagnie Pupella Nogues (Francja). Wśród artystów występujących podczas Festiwalu nie zabrakło absolwentów białostockiego Wydziału Sztuki Lalkarskiej. W ramach wydarzeń towarzyszących białostocka publiczność zobaczyła wielokrotnie nagradzany spektakl „Amor Omnia Vincit” Rafała Domagały czy koncert-spektakl „Ostateczna Forma” w wykonaniu bandu Spider Demon Massacre. Imprezie towarzyszyła debata na temat dziedzictwa awangardy w teatrze lalek dla dorosłych z udziałem uznanych krytyków teatralnych oraz koncert muzyki ambientowej w wykonaniu Jędrzeja Dondziło (DTEKK). Więcej informacji na temat Festiwalu można znaleźć na stronie: www.metamorfozy-lalek.pl.


Białostocki Teatr Lalek
Podmiot odpowiedzialny: Białostocki Teatr Lalek

Białostocki Teatr Lalek (BTL) to jedno z najbardziej prestiżowych miejsc na mapie kulturalnej północno-wschodniej Polski oraz jedna z najlepszych scen lalkowych w kraju. Miejsce, w którym działali najwybitniejsi twórcy sztuki lalkarskiej, m.in. Jan Wilkowski i Adam Kilian, Jan Dorman, Piotr Tomaszuk i Tadeusz Słobodzianek. Teatrem kierowali kolejno: Piotr Sawicki, Joanna Piekarska, Krzysztof Rau, Wojciech Kobrzyński, Wojciech Szelachowski, Marek Waszkiel. Od 2012 r. funkcję dyrektora pełni Jacek Malinowski.Teatr działa nieprzerwanie jako scena zawodowa od 1953 r., przygotowując w każdym sezonie teatralnym od 5 do 6 premier. Niemal każda premiera w BTL jest produkcją międzynarodową, wykorzystującą rozmaite techniki lalkowe, formy teatru wizualnego, teatru przedmiotu, teatru maski i teatru aktorskiego.

BTL jest pierwszym polskim teatrem lalek, dla którego wybudowano w 1979 r. specjalnie zaprojektowany budynek, dziś mieszczący 3 sceny: dużą (200 miejsc), małą (100 miejsc) i salę prób (40 miejsc). W 2016 r. BTL zakończył modernizację dużej sceny, zaś w 2017 r. rozpoczął prace nad modernizacją małej sceny. Ma to na celu zwiększenie komfortu oglądania spektakli oraz pracy na scenie.

BTL prowadzi działalność wyspecjalizowaną w produkcji przedstawień dla dzieci i dorosłych oraz spektakli poszukujących i eksperymentalnych. Przedstawienia dla dzieci to sceniczne adaptacje znanych baśni i popularnej literatury dziecięcej, zwłaszcza utwory współczesne, pisane z myślą o teatrze lalek. Ewenementem są lalkowe przedstawienia dla dorosłych. Większość spektakli powstaje we współpracy z lalkarzami z innych krajów, m.in. Brano Mazuchem (Słowacja), Duda Paiva (Holandia), Andras Veres (Węgry).

BTL prowadzi też działalność edukacyjną, obejmującą warsztaty plastyczne, lekcje teatralne, otwarte czytania sztuk lalkowych, a także działalność wydawniczą i wystawienniczą. W Piwnicy Lalek prezentowane są lalki, maski, kostiumy i elementy scenografii z kilkudziesięcioletniej działalności BTL.

BTL jest organizatorem 2 festiwali: Międzynarodowego Festiwalu Szkół Lalkarskich Lalka-Nie-Lalka i Międzynarodowego Festiwalu Teatrów Lalek dla Dorosłych METAMORFOZY LALEK. METAMORFOZY LALEK to jedyny białostocki festiwal teatralny o zasięgu międzynarodowym, prezentujący przedstawienia profesjonalnych artystów.

BTL udało się to, czego nie jest w stanie przeskoczyć niejeden teatr lalek w Polsce. Przyciąga do współpracy świetnych aktorów i reżyserów, wspaniałych reżyserów z kraju i zagranicy. Publiczność zachwyca się „Lenką” w reż. K. Csato, recenzenci chwalą „Kandyda, czyli Optymizm” w reż. P. Aignera, rekordy popularności bije „Opowieść wigilijna” w reż. J. Malinowskiego. Zaś bilety na organizowane przez BTL festiwale rozchodzą się w ciągu jednego dnia…


Radio Akadera
Podmiot odpowiedzialny: Politechnika Białostocka

Radio Akadera to kultowa stacja studencko-miejska z ponad półwieczną historią. To jedyna alternatywna, rockowa rozgłośnia w województwie podlaskim, która poprzez ofertę programową promuje, a wręcz współtworzy kulturę niezależną. Tylko Akadera gra lokalne zespoły muzyczne w regularnej, dziennej playliście, co umożliwia im dotarcie ze swoją twórczością do szerokiego grona odbiorców. Dzieje się to za sprawą „Listy Przebojów Kultowej Akadery” i koncertów pod tym samym hasłem. Lista przebojów daje młodym kapelom szansę zmierzenia się z gwiazdami światowego formatu. Co istotne, słuchacze w swoim głosowaniu często wybierają właśnie te pierwsze. To bardzo dobry przykład na to, jak stacja potrafi być blisko swoich odbiorców i promować twórczość lokalnych artystów.
W ramach projektu „Kultowa Akadera” radio organizuje dla słuchaczy bezpłatne koncerty. To kolejna szansa na autoprezentację młodych kapel rockowych i alternatywnych. Na cykliczne imprezy zapraszane są gwiazdy polskie i lokalne oraz zespoły, które dzięki „Kultowej Liście Przebojów” zyskały popularność. Na koncertach Akadery zagrały już m.in.: Luxtorpeda, Akurat, Farben Lehre, Ostrov, Polska B, Pan Niszment.
Radio Akadera aktywnie działa na rzecz środowiska lokalnego województwa podlaskiego. Nasi dziennikarze przywiązują dużą wagę do spraw miejskich, informują o tym, co dzieje się w regionie, prowadzą audycje publicystyczne, w tym o charakterze profilaktycznym np. „Alkomat” – poświęcony tematyce antyalkoholowej, „Magazyn studencki” – który skupia się na sprawach wielotysięcznej społeczności akademickiej, „Zaraz będzie ciemno” – program wspierający Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy, a także audycje poświęcone promocji projektów naukowych oraz współfinansowanych przez Unię Europejską m.in.: „Horyzont 2020” czy „2work”.


 Białoruskie Zeszyty Historyczne
Podmiot odpowiedzialny: Białoruskie Towarzystwo Historyczne

 „Białoruskie Zeszyty Historyczne” wydawane w Białymstoku są półrocznikiem, liczącym się naukowym rynku krajowym   i zagranicznym periodykiem. Ich zakres tematyczny obejmuje: historię i kulturę Podlasia oraz ziem białoruskich od czasów najdawniejszych po czasy współczesne, kwestie narodowościowe, polityczne i politologiczne. „BZH” gromadzi przede wszystkim autorów i czytelników zajmujących się przeszłością Podlasia, Wielkiego Księstwa Litewskiego i Białorusi w różnych epokach historycznych. Autorami publikowanych artykułów są specjaliści z krajowych ośrodków naukowych (Warszawa, Toruń, Białystok, Poznań, Olsztyn, Lublin, Siedlce, Katowice) oraz zagranicznych placówek badawczych (Białoruś, Litwa, Łotwa, Rosja, Kanada, Japonia, USA, Szwecja, Austria).
W ciągu dwudziestu czterech lat wydawania ukazało się  48 numerów czasopisma w nakładzie 500 egzemplarzy każdy. Periodyk ma także stronę internetową. ,Białoruskie Zeszyty Historyczne” stały się ważnym pismem naukowym  o rozpoznawanym profilu, koncentrującym się na problematyce białoruskiej. Periodyk prezentuje aktualne wyniki badań, a ponadto pełni ważną rolę promocji młodych naukowców z Białorusi na forum międzynarodowym, jest miejscem wymiany myśli i dyskusji naukowej, promuje także polskie działania na rzecz demokracji. Artykuły ukazują się w języku białoruskim, polskim, rosyjskim i angielskim.

 Od roku 2011 r. „BZH” znajduje się na „Liście czasopism Punktowanych Ministerstwa Edukacji i Szkolnictwa Wyższego”. Obecnie mają 8 punktów.


 45-lecie pracy twórczej Władysława Pietruka
Podmiot odpowiedzialny: Władysław Pietruk

 Od dziecka obserwuję mojego tatę pochylonego nad deską kreślarską. Takiego mam go w pamięci na co dzień – ze zmarszczonym czołem i wzrokiem utkwionym w swym dziele. Jednak wiem, że jego artystyczne wybory zostały dokonane już dużo wcześniej – gdy jako nastolatek szkicował zwierzęta, ludzi uginających się przy żniwach. Gdy w szkole podstawowej tworzył karykatury kolegów i kopiował dzieła mistrzów; gdy zdobył stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki i wyjechał do Wyższej Szkoły Grafiki w Lipsku. Pokaźne, pękate teczki w pracowni są dzisiaj świadectwem jego ówczesnych fascynacji: setki plakatów, przewrotnych ilustracji, obrazów olejnych.  Spośród wszystkich możliwości plastyki, tata ukochał jednak grafikę i rysunek. Od wielu lat konsekwentnie podąża raz obraną drogą twórczą. Kreska, kropka i linia falista to wszystkie środki, których używa, by utrwalić w dziele nawet najbardziej skomplikowane pejzaże. Zima to ulubiony czas mojego taty. „To najbardziej graficzna pora roku” – mawia. Śnieg tylko ułatwia mu to, co robi na co dzień, przekładanie obserwowanego świata na warsztat grafika: skalę szarości, kontrasty bieli i czerni. Przykrywa białymi plamami kształty i uwydatnia ich formy, odbiera liście drzewom, kasuje z krajobrazu krzykliwość barw.
 Bycie artystą grafikiem to więcej niż zawód, to szczególny sposób patrzenia na świat: szukanie kompozycji i harmonii w każdym kadrze. To również wytrwałość i konsekwencja, zrodzona z prawdziwej pasji. Na album ten składa się większość dorobku jego życia: miliony kresek i setki godzin skupienia, spędzonych z piórkiem w dłoni.

Magdalena Pietruk, Królowy Most, 20 listopada 2009 r.

 Na zamówienie miasta Leimen koło Heildelbergu wykonał (w latach 1993-1996) 250 rysunków, które znalazły się w zbiorach miasta i zostały wydane w postaci teki 1200 lat Leimen.W 1999 roku stworzył ponad 60 rysunków do albumu miasta Rosbach koło Frankfurtu nad Menem. W Stanach Zjednoczonych wykonał 220 rysunków najstarszej części Chicago i współczesnego centrum miasta (2003-2004).  Był redaktorem graficznym Białostockiego Informatora Kulturalnego (1979-1980), oraz tygodnika „Niva” (1985-1991), kierownikiem Działu Wydawnictw i Poligrafii w Wojewódzkim Domu Kultury w Białymstoku  (1980-1984) i kustoszem w Muzeum Regionalnym w Siemiatyczach (1983-1984).  Praca w Niwie zaowocowała setkami rysunków, zamieszczanych na łamach pisma w ramach cyklu „Radnyja krajawidy”, przekształconego w” Swojskija malunki”. Jego rysunki zamieszczały i inne pisma wydawane w Białymstoku – Gazeta Współczesna, Kurier Podlaski, Czasopis.   Potem swą zawodową aktywność związał artysta, jako kierownik, z wydawnictwami Uniwersytetu w Białymstoku (1992-1997) i Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku (1997-1998). Ten okres owocował przede wszystkim projektami okładek i bardzo często układów typograficznych książek. Projektował  ilustracje do  tomików poezji i prozy dla autorów związanych z Podlasiem takich, jak: Jan Leończuk, Zbigniew Ślączka, Mikołaj Samojlik, Krystyna Konecka, Mikołaj Hajduk, Elżbieta Daniszewska, Wiktor Szwed, Jerzy Wołkowycki, Michał Szachowicz, Krystyna Konecka, Melania Burzyńska, Ryszard Kornacki, Józef Karpiuk, Józef Grochowski, Franciszek Święcki, Stefania Matysiewicz, Zbigniew Wajdyk.Obok pracy zawodowej prowadził pracę wydawniczą – Usługi Reklamowo Wydawnicze Władysław Pietruk.  Prace artysty znajdują się w zbiorach prywatnych i muzeach w kraju i za granicą. Wykonał około 7 tysięcy rysunków, ilustracji, exlibrisów, plakatów. Malarstwo dla przyjemności.

Rok 2018 – 45-lecie działalności twórczej, w tym 40 lat  w województwie Podlaskim.


 Tatarski Zespół Taneczno-Wokalny Buńczuk
Podmiot odpowiedzialny: Tatarski Zespół Taneczno-Wokalny Buńczuk

Tatarski Zespół Taneczno-Wokalny Buńczuk jest zorganizowanym amatorskim zespołem, który w swoich szeregach skupia dzieci, młodzież i osoby dorosłe pochodzenia tatarskiego.  Jego działalność oparta jest przede wszystkim na pielęgnacji kultury tanecznej, wokalnej, instrumentalnej Tatarów – przodków dzisiejszej społeczności tatarskiej, skupionej w większej części na Podlasiu. Zespół w swoim repertuarze ma tańce narodów tatarskich, piosenki w języku tatarskim oraz utwory poetyckie w języku polskim autorstwa poetów tatarskich oraz polskich, piszących o Tatarach. Celem działalności Zespołu Buńczuk jest poznawanie, rozwój oraz zachowanie tożsamości mniejszości tatarskiej, zamieszkującej w Polsce od ponad 620 lat oraz aktywizacja mniejszości tatarskiej w zakresie krzewienia i podtrzymywania kultury własnych przodków. Zespół działa na rzecz promocji wielokulturowości i zwiększania świadomości społecznej bogactwa kulturowego Podlasia. Poprzez działalność artystyczną – taniec i śpiew – członkowie Zespołu poznają różnorodność kulturową Tatarów na Krymie, w Tatarstanie i Baszkirii, co stanowi inspirację do dalszych działań i współtworzenia kultury Tatarów Polskich.

Tatarski Zespół Taneczno-Wokalny Buńczuk rozpoznawalny jest nie tylko w Polsce, ale także za granicą. Na swoim koncie posiada wiele nagród z występów na Festiwalach. Najważniejsze z nich, które odbyły się w Polsce to coroczny udział w Pochodzie Lajkonika w Krakowie, Festiwalu Kultury Tatarskiej oraz Sabantuj w Kruszynianach, nagroda otrzymana na Europejskich Nadbużańskich Spotkaniach Folklorystycznych w Sokołowie Podlaskim, nagroda VIII Międzynarodowego Festiwalu Muzyki, Sztuki i Folkloru – Podlaskiej Oktawy Kultur, nagroda Muzyczne Dialogi w Mielniku nad Bugiem oraz na Festiwalu Dziecięcych Zespołów Mniejszości Narodowych w Węgorzewie.
Zespół, działając na arenie międzynarodowej pochwalić się może licznymi występami i nagrodami za granicą, w tym nagrodą na Międzynarodowym Festiwalu Tatarskiego Folkloru w Kazaniu, corocznym udziałem na Europejskim Sabantuj w Berlinie, Wilnie, Rydze. W chwili obecnej aktywnych artystycznie członków zespołu jest 30 osób. W ramach struktury Zespołu działają 3 sekcje: wokalna, taneczna i techniczna. W planach Zespołu jest zorganizowanie sekcji teatralnej, aby Zespół spełniał pełną rolę artystycznej działalności  kulturalnej Tatarów Polskich i każdy chętny miał możliwość rozwijać swoją pasję. Choreografem Zespołu Buńczuk jest  Achmed Tashayev (czyt. Taszajew), który współpracuje z Zespołem od 7 lat. Zajęcia wokalne prowadzi Barbara Kornacka, nauczyciel z wieloletnim stażem w zakresie pracy nad emisją głosu. Kierownikiem Zespołu jest Maria Chazbijewicz. Zajęcia taneczne odbywają się 3 razy w tygodniu, zajęcia wokalne 1 raz w tygodniu. Tatarski Zespół Taneczno-Wokalny Buńczuk swoją działalnością artystyczną promuje kulturę mniejszości tatarskiej, wielokulturowość Podlasia oraz dba o zachowanie tożsamości Tatarów, zamieszkujących na ziemiach polskich.


Wojewódzkie Forum Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych – MELPOMENA
Podmiot odpowiedzialny: Gminna Biblioteka Publiczna w Juchnowcu Kościelnym

 Melpomena to wyjątkowe, uświęcone 25-letnią tradycją majowe święto teatru, które wpisało się w harmonogram najważniejszych, corocznych występów dziecięcych i młodzieżowych grup teatralnych z terenu województwa podlaskiego. Impreza zadebiutowała w 1993, z miejsca podbijając serca artystycznie uzdolnionych dzieci, które zyskały możliwość zaprezentowania swych aktorskich, wokalnych, tanecznych i recytatorskich talentów przed szerszą publiką oraz profesjonalnym jury. Przez 22 lata na scenicznych deskach swój teatralny dorobek przedstawiały zespoły z terenu powiatu białostockiego, dopracowując na tę okazję swoje najlepsze spektakle i dbając o ich wizualno-muzyczną oprawę. Melpomena rosła, ugruntowując swą pozycję na liście najistotniejszych powiatowych imprez teatralno-edukacyjnych, a zainteresowanie i emocje jakie budziła w młodych miłośnikach scenicznych występów znalazło swoje odzwierciedlenie w rozszerzeniu jej formuły. Od 2016 roku wydarzenie odbywa się pod honorowym patronatem Marszałka Województwa Podlaskiego i znane jest jako Wojewódzkie Forum Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych.
 II edycja wojewódzkiej odsłony Melpomeny odbyła się w dniach 15-20 maja 2017 roku. Przez 6 dni całym światem stała się dla uczestników teatralna scena i bogate uniwersum własnych artystycznych doznań i emocji, które starali się oni na ową scenę przenieść. Gatunkowa różnorodność treści przerastała oczekiwania organizatorów i jurorów: znane i lubiane bajki, lektury z alternatywnym zakończeniem, traktaty filozoficzne, opowieści z pogranicza kultur – scena żyła dziecięcą wyobraźnią, słodyczą chatek z piernika, blaskiem królewskich koron i marzeń idealistów, dźwiękiem białoruskich pieśni. Jednak Forum ukierunkowane jest nie tylko na wyrażanie emocji i poglądów poprzez sztukę, ale i na artystyczny dialog – młodzi ludzie mogą przyjrzeć się temu, co do powiedzenia mają ich rówieśnicy – w jaki sposób podchodzą do swoich występów, po jakie środki sięgają, by to wyrazić. Kuluarowe rozmowy przy ciastkach ciągną się długo po występach, a początkujący aktorzy mogą liczyć na cenne wskazówki jurorów, które ukierunkowują ich potencjał, ułatwiając stawianie pierwszych kroków w artystycznym fachu. W ramach Forum odbywają się także warsztaty z aktorami co dla wielu młodych ludzi jest silnym emocjonalnym przeżyciem i doświadczeniem na wagę złota. Mimo scenograficznej i kostiumowej świetności, także i poetyckie dusze mogą odnaleźć podczas Melpomeny swoich odbiorców, uwrażliwionych na piękno i wzniosłość słowa. W ramach konkursów recytatorskich wartość poezji regionalnej odkrywają gimnazjaliści, dla których niepozorne tomiki stanowią punkt wyjścia do kreowania własnych interpretacji, zaś po Brzechwę, Tuwima, Chotomską
 i innych klasyków z entuzjazmem sięgają przedszkolaki, z dziecięcą finezją i spontanicznością prezentując na scenie humorystyczne kwestie żuczków, stonóg czy Samochwał.
 W ramach II Wojewódzkiego Forum Teatrów Dziecięcych i Młodzieżowych – Melpomena 2017 swoimi zdolnościami pochwaliło się ponad 300 młodych aktorów. Równie silną grupę stanowili miłośnicy poezji, w tym tej o lokalnym kolorycie, a jury wysłuchało interpretacji 50 uczestników.


 Dni Hiszpańskie w Białymstoku
Podmiot odpowiedzialny: Fundacja Gran Via Centrum Języka i Kultury Hiszpańskiej

Dni Hiszpańskie w Białymstoku to cykliczne wydarzenie, które od 2008 roku przybliża kulturę krajów hiszpańskojęzycznych. Sama tematyka wykracza daleko poza sferę samego języka. Celem wydarzenia jest przegląd wszelkich inicjatyw artystycznych, edukacyjnych, kulinarnych i podróżniczych z szeroko rozumianego hiszpańskiego obszaru językowego i kulturowego.

W trakcie Dni Hiszpańskich odbywają się:
Warsztaty kulinarne, Wystawy fotograficzne, Spektakle teatralne, Gry językowe, Spotkania biznesowe, Koncerty i fiesty, Warsztaty taneczne,Prezentacje podróżnicze,Projekcje filmowe,Warsztaty językowe

To wydarzenie kulturowe wpisało się już na stałe w mapę kulturalnych wydarzeń Białegostoku. Dni Hiszpańskie pozwalają odkrywać nie tylko język i kulturę Hiszpanii i Ameryki Łacińskiej, ale też rozwijają chęć poznawania historii i zwyczajów naszego regionu, by dzielić się nimi ze wszystkimi gośćmi, którzy odwiedzają nas z różnych zakątków świata.

Co roku Białystok gości wielu znakomitych artystów, podróżników, kucharzy, muzyków, dyplomatów z Hiszpanii, Peru, Argentyny i Wenezueli i wiele ciekawych osób, które pokazują swoją pasję do odkrywania świata. Czas, w którym odbywają się Dni Hiszpańskie zamienia nasz Białystok w tętniące hiszpańskimi zwyczajami, życiem i mową miasto.


 Akademia Supraska
Podmiot odpowiedzialny: Akademia Supraska, Fundacja OIKONOMOS 

Akademia Supraska to centrum konferencyjne, ośrodek szkoleniowy i oświatowy, tworzony przez prawosławną diecezję białostocko-gdańską, monaster Zwiastowania Bogarodzicy w Supraślu oraz fundację OIKONOMOS. Podobne prawosławne instytucje działają w Czechach, Finlandii, Grecji i Rosji.
Głównym celem Akademii Supraskiej jest krzewienie i upowszechnianie wiedzy o bogactwie prawosławnej wiary, duchowości, tradycji i kultury. Jej zadaniem jest również reagowanie na aktualne problemy, zmiany zachodzące w coraz bardziej zeświecczonym społeczeństwie, potrzeby chrześcijan żyjących we współczesnym świecie. W zakres programu jej działań wchodzą zatem problemy związane z rozwojem nauki, napięciami społecznymi, mniejszościami narodowymi, rolą kobiety w Kościele i w społeczeństwie, dialogiem religii i kultur, literaturą, sztuką sakralną i wiele innych.
Poprzez różnego rodzaju działania edukacyjne, szkoleniowe i artystyczne Akademia Supraska chce oddziaływać zarówno na dorosłych, młodzież, jak i dzieci. Dla osiągnięcia powyższych celów przygotowuje i organizuje lokalne i międzynarodowe, krótko- i długoterminowe programy działań, kursy, warsztaty, sympozja, konferencje i – zależnie od potrzeb – inne formy zajęć programowych.


 Podlaski Piknik Militarny „Misja Wschód”
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych „Czemu By Nie”

Podlaski Piknik Militarny „Misja Wschód” to cykliczne wydarzenie plenerowe odbywające się na terenie dawnej żwirowni w Ogrodniczkach koło Supraśla pod Białymstokiem,  na które od kilku lat przybywa kilkadziesiąt tysięcy widzów. Piknik od 2011 r. organizowany jest przez białostockie Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych „Czemu By Nie”  przy wsparciu licznych partnerów, sponsorów, patronów oraz ponad setce wolontariuszy, dzięki którym możliwa jest organizacja największego w regionie święta historii wojskowości.

„Misja Wschód” to impreza edukacyjna i popularyzatorska, która ma wpływ na rozwój świadomości kulturalnej i obywatelskiej mieszkańców Podlasia, przede wszystkim w zakresie rozwijania i pielęgnowania tożsamości historycznej oraz ochrony dziedzictwa kulturowego, zwłaszcza sfer związanych z mundurem (zabytki, twórczość artystyczna, kolekcjonerstwo, modelarstwo, rekonstrukcje historyczne, edukacja historyczna itp.). W trakcie „Misji Wschód” uczestnicy mają możliwość zetknięcia z historią, odwiedzenia zainscenizowanej infrastruktury wojskowej oraz dioram rekonstrukcyjnych. Dużym zainteresowaniem cieszą się przejażdżki pojazdami militarnymi: czołgami, transporterami opancerzonymi, amfibiami. Podstawą ilustracji historycznych realiów wojskowości jest blok pokazów zabytkowych pojazdów oraz sprzętu – militarnego i specjalnego, znajdującego się w posiadaniu licznych kolekcjonerów. Piknik jest okazją do tego, aby posiadacze tak niezwykłych obiektów mogli zaprezentować je mieszkańcom Podlasia.

Prezentacja służb i instytucji jest w ramach projektu spajana z rekonstrukcjami i wystawami muzealnymi, a także pokazami historycznych oddziałów militarnych, związanych z wielowiekowymi dziejami Polski. Z roku na rok, wydarzenie cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Informacje na temat przedsięwzięcia można znaleźć w ogólnopolskich mediach, za granicami naszego kraju oraz w mediach zajmujących się tematyką militarną, obronną i wojskową. Liczne patronaty medialne i honorowe przyznawane przez władze lokalne podkreślają znaczące miejsce imprezy w regionalnym kalendarzu imprez kulturalnych.

Nasza inicjatywa jest jedyną otwartą i przekrojową imprezą rekonstrukcyjną w regionie promującą dziedzictwo lokalne przy udziale lokalnych środowisk kultywujących tradycje mundurowe.

Celem organizacji tego typu imprezy jest dotarcie do szerokiego grona odbiorców zainteresowanych formacjami mundurowymi, dziedzictwem kulturowym i miłośników rekonstrukcji, ale przede wszystkim edukacja obywatelska i kulturalna mieszkańców. W 2017r „Misję Wschód” odwiedziło 49 tys. osób.


 Repertuar roczny Teatru Dramatycznego w Białymstoku
Podmiot odpowiedzialny: Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku

Rok 2017 był niezwykle wyjątkowym i intensywnym czasem dla Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. Zgodnie z zapowiedziami, udało się zainteresować propozycjami repertuarowymi znacznie większą liczbę widzów, niż w latach poprzednich. Od stycznia do końca grudnia przygotowaliśmy sześć premier i zagraliśmy 343 spektakle, które łącznie obejrzało 65 771 widzów (dla porównania: w 2015 roku Teatr zagrał 274 spektakle, które zobaczyło 30 319 osób, a w 2016 roku 266 przedstawienia, które przyciągnęły 36 041 widzów). W lutym powstała „Balladyna” na podstawie tragedii Juliusza Słowackiego. Spektakl wyreżyserowała Katarzyna Deszcz. Przedstawienie cieszy się ogromnym zainteresowaniem nauczycieli oraz uczniów. W maju sztuka została zaprezentowana w ramach akcji „Bilet do teatru za 500 groszy” z okazji Dnia Teatru Publicznego w Polsce. Przedstawienie zostało docenione także przez zagranicznych selekcjonerów, którzy zaprosili „Balladynę” do udziału w 8. Olimpiadzie Teatralnej 2018, organizowanej przez National School of Drama w New Delhi. W maju odbyła się premiera przedstawienia dla najmłodszych: „Królewny Śnieżki” na podstawie baśni braci Grimm. Spektakl – z bajkową scenografią i kostiumami Joanny Jaśko-Sroki – wyreżyserował Adam Biernacki. Nowy sezon instytucja zainaugurowała premierą „farsy fars”, czyli „Mayday’em” Ray’a Cooney’a. Przedstawienie w reżyserii Witolda Mazurkiewicza było odpowiedzią na oczekiwania i potrzeby teatralnych widzów. Spektakl bije rekordy popularności, a bilety na tę sztukę sprzedają się w ekspresowym tempie. W październiku teatr przygotował wyjątkowy spektakl, poświęcony pamięci bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Ta wzruszająca opowieść w reżyserii Jana Nowary spotkała się z bardzo ciepłym przyjęciem widzów. Przedstawienie z gościnnym udziałem Jakuba Lasoty będzie prezentowane także w innych miastach. Spektakl bierze udział w 24. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

„Opowieści o zwyczajnym szaleństwie” to kolejny spektakl, który udało się wystawić w 2017 roku. Reżyser – Grzegorz Chrapkiewicz – wziął na warsztat tekst jednego z najznakomitszych czeskich twórców – Petra Zelenki. Na koniec roku odbyła się polska prapremiera sztuki „Autostrada” Michaela McKeevera. To pogodna, a momentami bardzo zabawna historia o miłości i śmierci oraz o życiu pełnią życia.  Przedstawienie wyreżyserował Andrzej Mastalerz. Repertuar Teatru w 2017 roku tworzony był także w oparciu o spektakle, które miały swoje premiery w latach poprzednich, jak np. „Zapiski oficera Armii Czerwonej” (w 2017 r. obchodziliśmy jubileusz 25-lecia powstania przedstawienia, które zostało stworzone na podstawie książki Sergiusza Piaseckiego), „Szalone nożyczki” (w 2017 roku minęło 10 lat od powstania spektaklu), „Seks nocy letniej” na podstawie komedii Woody’ego Allena  (w grudniu 2017 roku został zagrany po raz 150.), a także: „Sąsiedzi” Andrzeja Sadowskiego, „Romeo i Julia” Williama Szekspira, „Emocjałki” na podstawie Wielkiej księgi uczuć” Grzegorza Kasdepke, czy „Napis” Geralda Siberyasa.

Jako instytucja artystyczna teatr wspierał także młodych i zdolnych twórców. W ramach „Sceny PracOFFnia” w 2017 roku swoje spektakle prezentowali aktorzy Teatru PAPAHEMA. Oprócz przedstawień znanych już publiczności, takich jak „Moral insanity. Tragedia ludzi głupich”, czy „Macbett”, w listopadzie odbyła się premiera najnowszej sztuki: „Skłodowska. Radium Girl” w reżyserii Agaty Biziuk. Dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego zrealizowana została pierwsza edycja festiwalu Kierunek Wschód. W październiku w Białymstoku gościli aktorzy z Republikańskiego Teatru Białoruskiej Dramaturgii z Mińska na Białorusi oraz Teatr  Dramatyczny im. Tarasa Szewczenki w Charkowie na Ukrainie. W trakcie festiwalu odbył się także benefis białoruskiego autora Siarhieja Kavalova.


Film „WNYKI”
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Edukacji Filmowej

„WNYKI” to pełnometrażowy film fabularny nawiązujący do fabuły „Znachora” w reżyserii Jerzego Hoffmana, który realizowano m.in. w Bielsku Podlaskim w 1981r. We „WNYKACH” pokazane zostały losy wnuków bohaterów oryginalnego „Znachora”. W filmie wystąpiły m.in. polskie gwiazdy filmowe – Stanisława Celińska, Bożena Dykiel, Artur Barciś, Andrzej Beja-Zaborski, Waldemar Obłoza, Arkadiusz Janiczek, Grzegorz Daukszewicz. Projekt został zrealizowany na bazie społecznej energii mieszkańców Bielska Podlaskiego. Zainicjowany został dzięki wsparciu w Budżecie Obywatelskim Miasta Bielsk Podlaski. W realizację filmu zaangażowanych było około 300 osób.


 Młodzieżowa Orkiestra Dęta
Podmiot odpowiedzialny: Moniecki Ośrodek Kultury

Młodzieżowa Orkiestra Dęta w Mońkach założona została we wrześniu 2012 r. Wyposażona została dzięki dofinansowaniu ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Rozwoju Infrastruktury, priorytet: Infrastruktura domów kultury. Działa ona przy Monieckim Ośrodku Kultury oraz przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Mońkach.

Pierwszy inauguracyjny koncert odbył się w kwietniu 2013 r. w Kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Mońkach. Orkiestra jest nierozłącznym elementem najważniejszych uroczystości odbywających się w Mońkach na terenie powiatu monieckiego oraz województwa podlaskiego.

Największym sukcesem orkiestry jest zdobycie srebrnego medalu na XXIV Ogólnopolskim Przeglądzie Orkiestr Ochotniczej Straży Pożarnej. W lipcu 2017 roku na zaproszeniu Mera Rejonu Alytus orkiestra gościła na Narodowym „Święcie Chleba na Litwie” w miejscowości Punia.


Teatr Lalki i Aktora w Łomży
Podmiot odpowiedzialny:Teatr Lalki i Aktora w Łomży

Teatr Lalki i Aktora w Łomży powstał w sezonie teatralnym 1987/88. Od 24 lat kieruje nim Jarosław Antoniuk, który jest nie tylko gospodarzem i menagerem instytucji, ale również twórcą, reżyserem   i autorem sztuk dla dzieci i młodzieży. Za jego dyrekcji teatr przeniósł się do nowoczesnej siedziby, obrał ambitny kierunek rozwoju oraz nawiązał wiele interesujących kontaktów z teatrami na całym świecie.

W 2017 roku Teatr Lalki i Aktora w Łomży obchodził jubileusz 30-lecia istnienia, przez ten czas wypracował sobie opinię teatru odpowiedzialnego za kulturę i świadomość teatralną w historycznym mieście, jakim jest Łomża.

Od początku istnienia łomżyński teatr jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Walizka – wyjątkowego przeglądu i konfrontacji najciekawszych zjawisk we współczesnym teatrze formy. Wydarzenie to przyciąga do miasta interesujących artystów, pozwala przyjrzeć się poziomowi światowego lalkarstwa, ale jednocześnie jest barwnym, teatralnym świętem wszystkich łomżan.

Teatr Lalki i Aktora w Łomży jest znakiem firmowym miasta, realizatorem wielu projektów artystycznych, społecznych i edukacyjnych, jedną z najbardziej widocznych i rozpoznawalnych instytucji kultury w regionie północno-wschodnim, a jednocześnie otwarta na szeroką współpracę, znaną i cenioną w Europie.


Święto Wsi Gminy Mońki
Podmiot odpowiedzialny: Gmina Mońki

Organizowane od 2008 roku Święto Wsi i Turniej Wsi Gminy Mońki, którego pomysłodawcą i głównym organizatorem jest Burmistrz Moniek Zbigniew Karwowski, jest imprezą aktywizującą i integrującą społeczność wiejską oraz przypominającą dawne tradycje i zwyczaje. Odbywa się co roku w innej miejscowości gminy Mońki – prawo do organizacji Święta zdobywa wieś, która w roku poprzednim zwyciężyła w Turnieju Wsi – dziesięcioboju konkurencji związanych w różny sposób z pracą na roli. Promuje twórczość ludową – poprzez organizację występów folklorystycznych zespołów śpiewaczych oraz kapel ludowych, a także Targów Wytwórczości i Sztuki Ludowej. Imprezie towarzyszą wystawy płodów rolnych, różnego rodzaju konkursy o tematyce rolniczej, koncerty zespołów muzycznych, kiermasze, a także liczne stoiska garmażeryjne i zabawowe. Adresowane do podlaskiej społeczności wiejskiej i gości z okolicznych miast Święto Wsi jest imprezą nawiązującą w sposób najbardziej wierny do pierwszych, organizowanych w gminie Mońki w latach siedemdziesiątych Świąt Ziemniaka.

 


 INFOGRAF  Białystok – bezpłatny informator białostocki 
Podmiot odpowiedzialny: Infograf Mateusz Butkiewicz 

INFOGRAF Białystok to informator miejski wydawany w wersji papierowej na początku każdego miesiąca, dostępny bezpłatnie w wielu miejscach w naszym mieście. Nasz projekt powstał z myślą o wszystkich tych, którzy mają dość dowiadywania się o wydarzeniach w naszym mieście po fakcie oraz tych, którzy chcą mieć wszystkie informacje o nich w jednym miejscu. Przydaje się również osobom odwiedzającym nasze miasto. Nasz bezpłatny informator składa się z opisu wydarzeń, aktualnych wystaw w muzeach i galeriach sztuki, kalendarza wydarzeń (dzień po dniu) oraz repertuaru białostockich teatrów i opery.
Wydawany od listopada 2016r. informator został ciepło przyjęty przez mieszkańców Białegostoku, mamy wielu stałych czytelników, którzy sami dopominają się o swój egzemplarz. Stale zwiększamy ilość punktów w których informator można odebrać, na dzień dzisiejszy jest to prawie 80 miejsc rozlokowanych w całym mieście (punkty informacji turystycznej, restauracje, hotele, bary, teatry, salony fryzjerskie itp.).
INFOGRAF Białystok to prywatna inicjatywa, wydawany jest dzięki firmom i instytucjom umieszczającym swoje reklamy na łamach informatora.

Przed nami stoi wiele wyzwań, chcemy sukcesywnie zwiększać ilość punktów w których można znaleźć INFOGRAF, a także zwiększać nakład aby jeszcze więcej ludzi miało pełny dostęp do informacji o wydarzeniach kulturalnych w naszym mieście. Wiąże się to z pozyskiwaniem kolejnych reklamobiorców  w czym z pewnością pomoże nam rozgłos, który możemy uzyskać dzięki udziale w Nagrodzie Podlaska Marka.


 Rajd Szlakiem 10 Pułku Ułanów Litewskich z 1939 
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Sportowo-Jeździeckie im. 10 Pułku Ułanów Litewskich w Grabowie 

Stowarzyszenie Sportowo-Jeździeckie w Grabowie za swojego patrona przyjęło 10 Pułk Ulanów Litewskich.  Podczas wypadu Podlaskiej Brygady Kawalerii na Prusy Wschodnie szwadrony m.in. 10 Pułku Ułanów Litewskich przejeżdżały przez gminę Grabowo, a także miały postój w Grabowie i stacjonowały na Grabowskich. Nasze stowarzyszenie bierze udział w Święcie Pułkowym 10 Pułku Ułanów Litewskich w Białymstoku. Od 2012 roku w związku z rosnącym zainteresowaniem społeczności działalnością stowarzyszenia podjęta została decyzja o zorganizowaniu trzydniowego Rajdu Szlakiem 10 Pułku Ułanów Litewskich.   Rajd rozpoczyna się z Niećkowa, w którym leży zaprzyjaźniony z naszym stowarzyszeniem Zespół Szkół im. Bolesława Podedwornego.   Trasa rajdu przebiega przez część szlaku bojowego 10 Pułku Ułanów Litewskich w kampanii wrześniowej 1939 roku.   Głównymi celami rajdu jest zaprezentowanie historycznych mundurów ułańskich oraz piękna i uroku konia w siodle i zaprzęgu. Zapoznanie uczestników rajdu z historią Podlaskiej Brygady Kawalerii, 10 Pułku Ułanów Litewskich, stowarzyszenia sportowo-jeździeckie,  a w szczególności z Kampanią Wrześniową 1939r. na naszym terenie.

Pierwszy dzień rajdu jest to głównie przejazd konno oraz bryczkami przez część szlaku bojowego do Grabowa. Wieczorem przy koszarach uczestnicy rajdu, mieszkańcy Grabowa oraz zaproszeni goście (władze samorządowe, rodziny kawalerzystów, sybiracy) spotykają się przy ognisku śpiewając pieśni ułańskie, wspominając historię, ułanów i działania stowarzyszenia z poprzednich lat. Drugi dzień rajdu jest dniem pamięci o poległych we wrześniu 1939r. Konno oraz bryczkami pokonujemy dalszą część szlaku bojowego do Milewa oraz Kowalewa, aby na pomnikach poległych złożyć wieńce i zapalić znicze.  Po powrocie do Grabowa dla uczestników rajdu zorganizowane są drużynowe zawody w paintball oraz zawody strzeleckie do tarczy.

Trzeciego dnia rajdu ułani konno biorą udział w defiladzie ulice Grabowa, następnie ułani wraz z pocztem sztandarowym oraz uczestnicy rajdu biorą udział we Mszy Świętej w kościele w Grabowie z okazji święta 3 maja. Po Mszy Świętej organizowane są pokazy oraz zawody kawaleryjskie, a także zawody w piłkę nożną. Trzeci, a zarazem ostatni dzień rajdu kończy się ogniskiem, na którym zostają wręczone dyplomy dla uczestników oraz podziękowania. Wydarzenie z roku na rok przyciąga rosnącą liczbę uczestników.


 „Międzynarodowe Targi Książki w Białymstoku”
Podmiot odpowiedzialny: Fundacja Sąsiedzi 

Fundacja Sąsiedzi od 2010 roku prowadzi działalność, która w znaczący sposób przyczynia się do wzbogacenia życia kulturalnego województwa podlaskiego, poszerzenia oferty kulturalnej oraz do promocji województwa w kraju i za wschodnią granicą. Od sześciu lat Białystok znajduje się w gronie prestiżowych miast w Polsce, które organizują Międzynarodowe Targi Książki. Wielkim atutem białostockich targów jest ich znakomita lokalizacja w centrum miasta, a także fakt, że to jedyne targi książki w Polsce północno-wschodniej. Wydawcy mają więc niepowtarzalną szansę, aby swoją bogatą ofertę zaprezentować w tej części kraju.Co roku przyjeżdża do Białegostoku ok 80 czołowych wydawnictw, a targi odwiedza blisko 15 tysięcy Podlasian. Od 2014 roku Targi Książki w Białymstoku zyskały status imprezy międzynarodowej, bowiem w targach poza wydawnictwami z Polski, udział biorą także wydawnictwa i autorzy z Białorusi. Organizowane przez Fundację Sąsiedzi Międzynarodowe Targi Książki promują i upowszechniają literaturę i czytelnictwo w województwie podlaskim oraz   przyczyniają się do popularyzacji twórczości autorów związanych z regionem oraz promocji publikacji wydanych w województwie podlaskim. Wszystko to sprawia, że Międzynarodowe Targi Książki w Białymstoku stały się wyczekiwanym i masowo odwiedzanym przez mieszkańców województwa wydarzeniem, na stałe wpisującym się w kalendarz imprez kulturalnych w regionie i w Polsce.
Międzynarodowe Targi Książki w Białymstoku stały się rozpoznawalną marką województwa podlaskiego, wydarzeniem znanym i cenionym w Polsce, od wielu lat skutecznie promującym region.


 Księga Pamięci Żydów Bielska Podlaskiego 
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach 

„Księga pamięci Żydów Bielska Podlaskiego” jest unikalną publikacją, która opowiada o żydowskiej historii miasta i regionu. Ta ponad 700-stronicowa książka oryginalnie ukazała się w Izraelu w 1975 roku jako wspólne dzieło ponad sześćdziesięciu dawnych żydowskich mieszkańców Bielska Podlaskiego. Każdy z nich napisał wspomnienia o rodzinnym mieście, które – w postaci, w jakiej je znali – już wówczas nie istniało. Polskie wydanie „Księgi” ukazało się w końcu 2017 roku, po niemal siedmiu latach wytężonej pracy translatorskiej i redakcyjnej.

Należy podkreślić, że „Księga pamięci Żydów Bielska Podlaskiego” jest jedną z 540 ksiąg pamięci, które zostały napisane przez polskich Żydów po Holokauście i które odnoszą się do niemal każdego miasta i miasteczka dawnej Rzeczypospolitej. Dotychczas ukazało się zaledwie czternaście polskich przekładów ksiąg pamięci, co pokazuje wielką skalę trudności związaną z ich edycją. Bielska „Księga pamięci” jest pierwszym tłumaczeniem tego typu publikacji odnoszącym się do terenu Podlasia oraz najobszerniejszą z wydanych dotychczas w Polsce. Województwo podlaskie w swoich obecnych granicach ma łącznie czterdzieści cztery księgi pamięci (m.in. Białegostoku, Brańska, Suwałk, Augustowa, Ciechanowca, Grajewa, Drohiczyna, Wasilkowa).

 „Księga pamięci Żydów Bielska Podlaskiego” została pomyślana jako coś więcej niż tylko tom wspomnień. Zamysłem autorów było upamiętnienie i zachowanie pamięci o nieistniejącym już wówczas świecie żydowskim Bielska i Podlasia, pozostawienie po nim śladu oraz świadectwa przyszłym pokoleniom. Publikacja przedstawia bardzo szerokie spektrum życia społecznego, religijnego, ekonomicznego i kulturalnego miasta i regionu w pierwszej połowie XX wieku. Jest to spojrzenie na miejsce, w którym Żydzi czuli się współgospodarzami i które postrzegali jako swój dom. Wyłaniający się z kart „Księgi” opis przedwojennego świata jest niezwykle barwny, przepojony tęsknotą, przez to nieco wyidealizowany. Zawsze jest to jednak fascynująca lektura.

Intencją autorów było dać możliwie pełny obraz dawnego życia żydowskiego we wszystkich jego przejawach. Wspomnienia mają różny charakter – od nostalgicznych i z radością wspominających życie w dawnym Bielsku, po poruszające opowieści o zagładzie żydowskiej społeczności. Jest zrozumiałe, że tragedia Holokaustu odcisnęła swoje piętno na większości tekstów.

Oddzielne bloki tematyczne dotyczą bielskich rabinów i wybitnych bielszczan. Łącznie trzy czwarte objętości książki, czyli cztery z siedmiu części, dotyczy najróżniejszych aspektów życia bielskich Żydów przed 1939 rokiem. Pozostałe trzy opisują Zagładę, życie po wojnie oraz przedstawiają sylwetki wybranych bielszczan zmarłych po wojnie w Izraelu. Na końcu zamieszczono – dalece niepełną – listę mieszkańców miasta, którzy stracili życie w trakcie Holokaustu. Wykaz zamordowanych stał się swojego rodzaju wielką „macewą”.

„Księga pamięci Żydów Bielska Podlaskiego” jest nie tylko pełnym przekładem oryginalnego dzieła, ale została wzbogacona o sześć nowych tekstów. Zostały one napisane na prośbę redaktorów polskiego wydania w ciągu ostatnich kilku lat przez dawnych żydowskich mieszkańców miasta lub ich potomków. W jednym przypadku jest to obszerny fragment niepublikowanego wcześniej manuskryptu wspomnień bielszczanina mieszkającego w Stanach Zjednoczonych. Wszystkie stanowią bardzo cenny materiał o charakterze dokumentacyjnym.

Wspomnienia uzupełnia ponad sto sześćdziesiąt cennych przedwojennych zdjęć, z których jedna trzecia pochodzi z oryginalnego wydania, reszta zaś z archiwów domowych potomków bielskich Żydów oraz archiwów zagranicznych. Ten wyjątkowy materiał ilustracyjny niewątpliwie podnosi atrakcyjność publikacji. Aby uczynić książkę zrozumiałą dla polskiego niezbędne było dodanie niemal siedmiuset przypisów i komentarzy oraz napisanie dwóch rozdziałów wstępnych, wyjaśniających fenomen „Księgi pamięci” oraz w sposób skrótowy przedstawiających dzieje Bielska Podlaskiego.

Od początku pracy nad wydaniem „Księgi pamięci Żydów Bielska Podlaskiego” ambicją jej inicjatorów było, aby stała się ona ważnym instrumentem przywracania pamięci o żydowskiej przeszłości miasta. Bez Żydów historia Bielska Podlaskiego i Podlasia nie może być bowiem pełna. Dzięki swojej przystępności i popularnonaukowemu charakterowi „Księga pamięci Żydów Bielska Podlaskiego” stała się ciekawą i poszukiwaną lekturą dla obecnych mieszkańców Bielska Podlaskiego, czego dowodem jest wielkie zainteresowanie publikacją. Jest to również wciągająca lektura dla czytelników z innych części Polski, którzy mogą odkryć fascynujący świat dawnego podlaskiego sztetlu.


Teatr Papahema
Podmiot odpowiedzialny: Fundacja Teatr Papahema

Teatr PAPAHEMA to grupa absolwentów kierunku aktorskiego na Wydziale Sztuki Lalkarskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Białymstoku. W skład zespołu wchodzą: Paulina Moś, Helena Radzikowska, Paweł Rutkowski i Mateusz Trzmiel. Planowali założyć swój teatr już w pierwszych latach studiów, jednak ostateczną decyzję o zawiązaniu grupy i prawnym usankcjonowaniu jej jako Fundacji sprowokował, ogłoszony przez Teatr Montownia, konkurs dla młodych twórców – „Montownia BIS”. PAPAHEMA pokonała wówczas konkurencję ponad trzydziestu zespołów, dzięki czemu powstał spektakl pt. „Molière. Z urojenia” na podstawie dramatu Michaiła Bułhakowa, którego premiera miała miejsce w marcu 2014 roku w Teatrze Powszechnym im. Z. Hübnera w Warszawie. Twórcom Teatru PAPAHEMA udało się do tej pory zrealizować osiem kolejnych przedstawień. Pierwsze z nich – „Moral insanity. Tragedia ludzi głupich” na podstawie dramatu Gabrieli Zapolskiej – powstało w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku, a od stycznia stycznia 2015 roku pojawia się na deskach Teatru Dramatycznego im. A. Węgierki w Białymstoku. Kolejne to: „Macbett” Eugène Ionesco, który od czerwca 2015 roku również znajduje się repertuarze Teatru Dramatycznego i „Calineczka dla dorosłych” – przedstawienie, powstałe we współpracy z Teatrem Montownia, z powodzeniem prezentowane jest na scenie Teatru Powszechnego im. Z. Hübnera w Warszawie. Teatr PAPAHEMA ma także w swoim repertuarze propozycję dla młodszych widzów  – „Alicję po drugiej stronie lustra” na podstawie prozy Lewisa Carrolla w  reż. Przemysława Jaszczaka. Przedstawienie to od maja 2016 roku eksploatowane jest na obu scenach należących do Fundacji Krystyny Jandy na Rzecz Kultury – w Teatrze Polonia i w Och-Teatrze. PAPAHEMA zrealizowała również „Poskromienie złośnicy” Williama Szekspira, którego premiera miała miejsce w ramach Festiwalu Wschód Kultury/Inny Wymiar 2016 (spektakl ten znalazł się w repertuarze białostockiej Opery i Filharmonii Podlaskiej), „Niezwykły lot pilota Pirxa” w reż. Jerzego Machowskiego (spektakl prezentowany jest w Teatrze Miejskim w Gliwicach), „Wojnę. Trzęsienie rodziny” w reż. Przemysława Jaszczaka (performance powstały w ramach akcji „Dotknij Teatru” 2017), a także „Skłodowską. Radium Girl” w reż. Agaty Biziuk, która od listopada 2017 roku zasila repertuar białostockiego Teatru Dramatycznego.


 Zespół Pieśni i Tańca „Suwalszczyzna”
Podmiot odpowiedzialny: Suwalski Ośrodek Kultury

Zespół Pieśni i Tańca „Suwalszczyzna” jest jednym z najstarszych zespołów tej formuły w Polsce. Od 67 lat jest ambasadorem suwalskiej i narodowej kultury, uhonorowany w 2001 roku medalem „Zasłużony dla Miasta Suwałk”. Koncertował w wielu ośrodkach w kraju u za granicą. Aktualnie ZPiT „Suwalszczyzna” tworzą cztery grupy taneczno-wokalne: „Filary” – grupa reprezentacyjna; „Patroni” – dorośli obywatele kontynuujący lokalne tradycje; „Dinozaury” – zrekonstruowana grupa tancerzy z lat 80; „Dzieci Suwalszczyzny” – najmłodsi adepci tańca oraz siedmioosobowa Kapela.

Zespól powstał w 1951 roku i niemal od początku pracy artystycznej rozpoczął intensywną działalność koncertową. Chór i sekcja baletowa stanowiły ogółem 140 osób. Repertuar zespołu stanowiły głównie pieśni i tańce regionów, a także pieśni do tekstów Marii Konopnickiej.


 Festiwal Rockowisko Hajnówka
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie KulturalneTYBEL

Festiwal w tym roku odbył się 29 lipca 2017 r.  w Hajnówce. Jest to jedna z największych imprez muzycznych organizowanych w amfiteatrze miejskim w Hajnówce zasięgiem obejmująca całą Polskę a także zagranicę. Festiwal ma charakter międzynarodowy i co roku angażuje zespoły muzyczne oraz widzów nie tylko z całej Polski ale także z Litwy, Białorusi, Słowacji, Anglii. Celem Festiwalu jest niesienie idei tolerancji. Jest to festiwal niekomercyjny, nastawiony na muzykę alternatywną, niekomercyjną od samego początku organizowany przez hajnowskich animatorów kultury. Jest też nawiązaniem do rockowego klimatu miasta w latach 80-tych i 90 tych. i bogatej muzycznej, rockowej przeszłości Hajnówki, która wydała na świat ponad 100 zespołów rockowych co jak na tak niewielką miejscowość jest swoistym fenomenem. Wiele z tych zespołów było bądź jest ambasadorami naszego miasta w całym kraju.

Dotychczas odbyło się 9 edycji festiwalu, podczas których wystąpiło około  160 wykonawców, gromadząc za każdym razem kilkutysięczną widownię.

Na deskach hajnowskiego amfiteatru  zagrały gwiazdy muzyki alternatywnej, legendy polskiego rocka jak również znakomici zagraniczni goście. Do tej pory grali min.:  Dezerter, Armia, Włochaty, Proletaryat, Farben Lehre,  Cela nr 3, Moskwa, Tilt, Błękitny Nosorożec, Sex Bomba, GaGa/Zielone Żabki, Kabanos, Sedes, Alians, The Bill, Qulturka, Swobodna, Sajgon, Materia, Ostrov,Skowyt i wiele innych . Festiwal gościł również gwiazdy białoruskiego rocka takie jak  DZIECIUKI, B.N., Re1ikt, The Toobes czy Ściana.

Festiwal w Hajnówce, był również miejscem gdzie młode kapele mogły zaistnieć. Na festiwalu swoją muzyczną karierę rozpoczynał  jeden z obecnie najlepszych zespołów metalowych w Polsce młodego pokolenia – zespół MATERIA – laureat 1. edycji festiwalu. Inni laureaci konkursu kapel to: Skowyt z Warszawy, Secesja z Rzeszowa, Climatt z Brzegu, Kuba Rozpruwacz z Hajnówki, Metaliator z Warszawy, Othermind z Białegostoku, Lincz z Poznania, Londyn 70 z Hajnówki, Elkstone z Ełku, Explozer z Gdańska, Panta Koina z Lublina, KT. GREEN z Warszawy czy Cygański wiatr z Turka.  Do festiwalowego konkursu zgłasza się po kilkadziesiąt zespołów z całego kraju a nawet zagranicy (min. Białoruś, Ukraina, Litwa, Słowacja, Anglia, Izrael, USA, Węgry, Niemcy, Irlandia).

Festiwal z pewnością pokazuje, że Podlasie ma różne oblicza i że tu – na wschodzie – również mogą odbywać się rockowe festiwale z prawdziwego zdarzenia, a niektórym młodym zespołom festiwal stał się swoistą – podlaską furtką do muzycznego świata i kariery……a ogromna chęć zagrania znanych zespołów  właśnie w Hajnówce na uboczu kraju jest tylko powodem do dumy….


 Zespół Czeremszyna 
Podmiot odpowiedzialny: Stowarzyszenie Miłośników Kultury Ludowej, Zespół Czeremszyna 

Czeremszyna „Podlaska Hodowla Muzyki Żywej”, tak mówią o sobie,  należy do czołówki zespołów folkowych w Polsce. Nieprzerwanie promuje kulturę Podlasia w kraju i zagranicą od 25 lat. Czeremszyna, Chudoba, Orkiestra Św. Mikołaja, Werchowyna, Kwartet Jorgi zapoczątkowali ruch folkowy w Polsce. Działa od 1993 r. ( w 2018 r. obchodzi 25 lecie działalności) promując i ocalając od zapomnienia niematerialną część podlaskiej kultury ludowej – pieśni z pogranicza polsko-białorusko-ukraińskiego, które zespół zapisuje podczas spotkań etnograficznych w podlaskich wsiach. Ambasador powiatu hajnowskiego, województwa podlaskiego i Polski. Zagrał ponad. 1000 koncertów w całej Polsce, a także poza jej granicami: Litwa, Łotwa, Rosja, Węgry, Niemcy, Holandia, Belgia, Szwecja, Włochy, Francja i Nepal. Był gościem wielu programów telewizyjnych (m.in. Kawa czy herbata, Hulaj dusza, Familiada, Swojskie klimaty, U siebie, Tydzień, Sami o sobie, Kresowy bukiet), Czeremszyna wydała 6 płyt. Płyta „Hulaj póki czas”  została wybrana przez internautów folkowym fonogramem roku – „Wirtualne Gęśle” 2004, a płyta z 2008 roku pt.„Uśmiechnij się” zajęła drugie miejsce  w głosowaniu Wirtualne Gęśle 2009 oraz pierwsze miejsce w kategorii  najlepsza okładka.
Środowisko skupione wokół kapeli od 1996 roku organizuje Festiwal „Z wiejskiego podwórza” (festiwal na wysokim poziomie i o niepowtarzalnym klimacie – Najlepszy produkt Turystyczny Województwa Podlaskiego 2017). Utwory zespołu Czeremszyna znajdują się na 2 prestiżowych folkowych wydawnictwach: GOIN’ BACK HOME International Vol . 5 (QUICKSTAR PRODUCTIONS – USA), FOLK SIĘ GRO!  (MYMYSIC- Poland). Czeremszyna wielokrotnie reprezentowała Polskę i Podlasie zagranicą: wyjazdy woj. podlaskiego: Namur Święto Walonii, Poczdam Święto Brandenburgii, Bruksela koncert w przedstawicielstwie polskim, Wilno prezentacja Podlasia, Karlstad Rok Polski w Szwecji, prezentacja Podlasia, Dingolfing Dingfest prezentacja Podlasia,  międzynarodowe festiwale: Moskwa Międzynarodowy Festiwal Na  Iwana Na Kupała, Cita di Castello International Folk  Festival Euromusica, Nepal International Folk Festival (obejmował 5 głównych miast), Le Festival de Cornouaille w Quimper we Francji, „Heritage” World Music Festival Szolnok, Węgry. Koncerty Czeremszyny podczas pobytu znakomitych gości na Podlasiu: przyjazd Prezydenta Łotwy, spotkania  attache wojskowych z ponad 40 państw świata, spotkanie ambasadorów krajów UE , wizyta Ministrów Gospodarki i Spraw Zagranicznych Szwecji i Grecji, Konferencja Peryferyjnych Regionów Nadmorskich Europy (CPMR).


 Krajki – tkane pasy z Podlasia 
Podmiot odpowiedzialny: Podlaskie Stowarzyszenie Agroturystyczne 

 Podlaskie Stowarzyszenie Agroturystyczne, powstałe w 1996 roku z inicjatywy rolników dawnego województwa białostockiego, zajmujących się agroturystyką. Skupia osoby zajmujące się agroturystyką z terenu województwa podlaskiego. Celami stowarzyszenia są:

  • podejmowanie inicjatyw kulturalnych, ekologicznych, społecznych i gospodarczych służących rozwojowi obszarów wiejskich, pomoc i doradztwo swoim członkom w prowadzeniu usług agroturystycznych,
  • wspomaganie procesów restrukturyzacji rolnictwa,
  • współpraca z innymi organizacjami na rzecz ochrony i zachowania naturalnego środowiska oraz dziedzictwa kulturowego,
  • szkolenie rolników chcących podjąć się działalności agroturystycznej.

Zgodnie ze swoim statutem, oprócz ponad 20-letniej tradycji wpierania i promowania agroturystyki i turystyki na Podlasiu, Stowarzyszenie angażuje się również w działania mające na celu ochronę materialnego i niematerialnego dziedzictwa kultury ludowej. Przykładem jest tu projekt mający na celu promocję małej formy tkackiej występującej na terenie Podlasia – krajki.

W 2017 roku Podlaskie Stowarzyszenie Agroturystyczne zainteresowało się opublikowaniem i rozpropagowaniem informacji na temat tradycji tkackich krajek, zebranych przez Edytę Wiśniewską – stypendystkę Marszałka Województwa Podlaskiego w dziedzinie twórczości artystycznej z roku 2016. Poprzez realizowany od lipca do połowy grudnia 2017 roku projekt „Krajki – zachowaj od zapomnienia” przy wsparciu finansowym Województwa Podlaskiego, Stowarzyszenie zorganizowało cykl bezpłatnych warsztatów tkackich dla dzieci i młodzieży z rejonu Janowa, Nowego Dworu, Studziałowa oraz przeprowadziło trzydniowe warsztaty tkackie dla dorosłych. Przede wszystkim zaś przygotowało pierwsze wydawnictwo o tradycji tkackiej tkanych pasów z terenu Sokólszczyzny. Na podstawie badań terenowych przeprowadzonych przez, Edytę Wiśniewską, udało się odtworzyć i opisać zapomnianą technikę tkacką wytwarzania wąskich wzorzystych pasków. Działanie spotkało się z zainteresowaniem lokalnych twórców ludowych oraz specjalistów (projekt wspierał między innymi Wojciech Kowalczuk, etnograf, działacz na rzecz kultury ludowej Podlasia, wieloletni pracownik Muzeum Podlaskiego), ale również rzeszą amatorów tkactwa i rzemiosła tradycyjnego z całej Polski. Dzięki dofinansowaniu, publikacja w formie papierowej jest dostępna nieodpłatnie, jak również można ją pobrać w wersji PDF ze strony Stowarzyszenia.

Promocja krajki zaowocowała również wystawą w Podlaskim Muzeum Kultury Ludowej, Muzeum Ziemi Sokólskiej oraz spotkaniem z tkaczkami tkanin dwuosnowowych oraz etnografami i specjalistami w dziedzinie kultury ludowej, które odbyło się przy okazji prezentacji tkanin pokonkursowych XXV Konkursu na Tkaninę Dwuosnowową w Izbie Tkackiej Gminnego Ośrodka Kultury, Sportu i Turystyki w Janowie. Promocja wydawnictwa odbyła się również w ramach konferencji „Doświadczenia 20-lecia agroturystyki na Podlasiu i kierunki jej dalszego rozwoju” 7 grudnia 2017 r. w Urzędzie Marszałkowskim Województwa Podlaskiego.

„Odkrycie” i popularyzacja krajki – tradycyjnego tkanego pasa, w dawniejszych czasach będącej codziennym produktem użytkowym, daje podstawę do rozwoju produktu turystycznego w oparciu o rodzime tradycje tkackie. Krajka jako element dekoracyjny wpisuje się w modną tendencję wykorzystywania sztuki ludowej w projektowaniu strojów, dodatków, gadżetów. Jej proste i atrakcyjne wzornictwo jest też wartym uwagi motywem zdobniczym. Pomysł ten został wykorzystany przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury z okazji Dożynek Gminnych w Spale – prezydent RP Andrzej Duda otrzymał prezent promujący województwo i jego kulturę w postaci ręcznie tkanej krajki-krawatu, wykonanej przez Edytę Wiśniewską.

Tkanie krajki jest też ciekawą propozycją warsztatową, możliwą do realizacji w grupie dzieci i młodzieży, o czym świadczy zainteresowanie organizowanymi warsztatami wśród placówek oświatowych i kulturalnych, z którymi Stowarzyszenie współpracowało w ramach projektu. Nie można zapomnieć również o tym, iż badania nad krajką nastąpiły w ostatnim momencie, gdyż odchodzą świadkowie tej tradycji. Nadaje to niezwykłe znaczenie dla podjętej przez Stowarzyszenie inicjatywy ochrony dziedzictwa kulturowego Podlasia.  


 Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce 
Podmiot odpowiedzialny: Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce 

Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce – jeden z większych ośrodków kultury działających na terenie Hajnowszczyzny, który przedstawia bogactwo kulturowe, tradycję i historię tych terenów. Jednocześnie prezentuje i animuje życie Białorusinów w Polsce, promuję ideę bogactwa i wielokulturowości Podlasia. Jest to jedyny tak duży ośrodek mniejszości białoruskiej który jest jednocześnie instytucją muzealną.   

Instytucja działa jako niezależna organizacja pozarządowa od 1983 r.  Powstała z inicjatywy działaczy białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce. Ale w budowę tego dużego ośrodka zaangażowani byli  Białorusini nie tylko z Polski i Białorusi ale i z całego świata (Ameryki, Australii, Izraela, Europy). Jest wizytówką miasta Hajnówka, regionu i całego Podlasia, muzeum odwiedza rocznie kilkanaście tysięcy turystów z kraju i zagranicy. Muzeum to profesjonalne galerie ze stałymi multimedialnymi ekspozycjami etnograficznymi oraz wystawami czasowymi lokalnych i nie tylko artystów. Muzeum na przestrzeni roku organizuje szereg przedsięwzięć  kulturalno – oświatowych oscylujących wokół kultury białoruskiej – skierowanych do szerokiego grona odbiorców, są to min. :

– Białoruski Festiwal Etnograficzny „Kultura na schodach Muzeum” – wydarzenie całodniowe pokazujące, że Muzeum jako instytucja nie musi być nudne i ciche, że może być instytucją otwartą. Festiwal to występy zespołów białoruskich od estrady po folk – rock, z Polski i Białorusi, to pokazy rzemieślnicze i warsztaty, degustacje regionalnych potraw i kiermasze;

– festyny z cyklu „I tam żywuć ludzi” organizowane w małych miejscowościach Białostocczyzny gdzie trudno o życie kulturalne;

– polsko – białoruskie koncerty rockowe z cyklu „Muzyka bez zastrzeżeń” gdzie grają zespoły z Polski i Białorusi;

– ogólnopolski konkurs fotograficzny „Podlasie w obiektywie” im. W.Wołkowa;

– czasowe wystawy artystyczne z cyklu  „Białoruski Alfabet Sztuki”;

– białoruska grupa teatralna i znakomite spektakle jak nagradzany w kraju – „Bieżeńcy”, „Romeo i Julia”, „Ostatni świadkowie”;

– pracownia technik plastycznych;

– warsztaty artystyczne i rzemieślnicze;

– spotkania literackie z cyklu „Cyrylicą pisane”;

– młodzieżowe koła zainteresowań;

– imprezy z cyklu Stand up w Muzeum;

– recitale białoruskich bardów;

W Muzeum funkcjonuje jedna z największych bibliotek literatury białoruskiej poza granicami Białorusi – ponad 12 tys. Książek. Muzeum tworzy kolekcję dzieł sztuki współczesnej – malarstwa, rzeźby, fotografii. Tworzony jest  „Słownik Białoruskich Artystów” uzupełniany co roku o nowe postaci.


 Konkurs fotograficzny „Podlaskie w obiektywie im. Wiktora Wołkowa”
Podmiot odpowiedzialny: Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce 

Konkurs jest organizowany już od 13. lat (od 2005 roku) przez Stowarzyszenie Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce. Cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Do tej pory zgłosiło się około 700 uczestników nadsyłając ponad dwa i pół tysiąca prac. Zgłaszały się  osoby zarówno z  naszego województwa, m.in. z Hajnówki, Białegostoku, Gródka, Bielska Podlaskiego, Narewki, Narwi, Kleszczel, Drohiczyna, Białowieży, jak też z całej Polski: Warszawy, Torunia, Krakowa, Poznania,  Łodzi, Gdyni, Gdańska, Bydgoszczy, Łodzi a nawet zagranicy (Białorusi).

Konkurs pokazuje jak cudownym zakątkiem, nie tylko w skali naszego kraju, jest  nasze Podlasie, z którego jesteśmy dumni. Nadsyłane prace prezentują najciekawsze miejsca, najpiękniejsze, najbardziej tajemnicze, pokazują jak różne może być Podlasie, pokazują z pewnością , że trzeba tę krainę odwiedzić i spędzić tu cudowne chwile.  Uczestnicy konkursu są pewnego rodzaju ambasadorami naszej Małej Ojczyzny w świecie.

Konkurs został uznany przez śp. Wiktora Wołkowa za najlepszy konkurs fotograficzny na temat Podlasie i jeden z najlepszych w kraju, konkurs był niezwykle ceniony przez niego i stąd pojawił się pomysł ze strony przyjaciół p. Wołkowa – Bożeny i Jana Walencików by konkursowi nadać imię Wiktora Wołkowa. Konkurs pobudza do aktywności twórczej młodzież oraz starszych, skłania do uważnej obserwacji, zatrzymania się, odkrycia czegoś co nieznane. Stwarza również możliwość twórczej konfrontacji sposobów widzenia Podlasia przez  fotografików miejscowych  i  fotografików spoza naszego regionu, z Polski. „Podlasie w obiektywie” jest również promocją miasta Hajnówka, regionu Puszczy Białowieskiej, oraz całego Podlasia. Przeważające tematy nadsyłanych prac pokazują nasze dziedzictwo kulturowe, z jego architekturą, przyrodą, wielokulturowością. Organizatorzy starają się by w gronie jury zasiadały osoby kompetentne, zajmujące się zawodowo fotografią. Do tej pory w komisji zasiadali min.: Wiktor Wołkow, Bożena i Jan Walencik, Tomasz Kłosowski, Tadeusz Żaczek, Marek Dolecki, Janusz Korbel, Piotr Nesterowicz, Jarosław Chyra, Robert Nofikow, Paweł Grześ. Co roku informacja o konkursie przekazywana jest za pomocą mediów: Radio Białystok, TVP Białystok, TV Podlasie, TV Bielsat, Radio Racja, Wrota Podlasia oraz ogólnopolskie portale informacyjne poświęcone fotografii, stąd też ogromne zainteresowanie konkursem.

        Celem konkursu jest:

  1. a) zgromadzenie i popularyzacja najciekawszych fotografii promujących Podlasie, piękno przyrody i krajobrazu, zabytki, ciekawe miejsca, oraz tradycję i kulturę,
  2. b) wszechstronna prezentacja Podlasia w formie artystycznej dokumentacji, jej gromadzenie i archiwizowanie,
  3. c) pobudzenie do aktywności twórczej młodzieży, jak i starszych
  4. d) promocja Podlasia

 www.koncerty.bialystok.pl
Podmiot odpowiedzialny: www.koncerty.bialystok.pl, Stowarzyszenie Innowacyjny Białystok 

www.koncerty.bialystok.pl Nagrania, relacje, transmisje. Promocja i wspieranie lokalnej kultury, koncertów, zespołów, wydarzeń artystycznych. Zapraszamy do współpracy. 


 Chór Opery i Filharmonii Podlaskiej 
Podmiot odpowiedzialny: Opera i Filharmonia Podlaska – Europejskie Centrum Sztuki 

Chór Opery i Filharmonii Podlaskiej powstał z inicjatywy prof. V. Bieleckiej i M. Nałęcz-Niesiołowskiego w marcu 2006 r. Trzon stanowią artyści śpiewający przez wiele lat w Białostockim Chórze Kameralnym „Cantica Cantamus”, prowadzonym przez obecnego dyrygenta i kierownika artystycznego chóru – prof. V. Bielecką. Obecnie chór ma zaszczyt współpracować z Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina w Warszawie, uczestnicząc w kolejnych edycjach Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego „Chopin i Jego Europa”, podczas którego wraz z Europa Galante, włoskim zespołem instrumentalistów specjalizującym się w wykonaniach muzyki dawnej, pod batutą Maestro F. Biondiego, zaprezentował wersje koncertowe oper V. Belliniego „I Capuleti e i Montecchi” oraz „Norma”. Znakomitym efektem pracy z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej im. T. Szeligowskiego są liczne koncerty oraz nagranie oratorium „Quo vadis” op. 13 na sopran, baryton, bas, chór mieszany, orkiestrę symfoniczną oraz organy F. Nowowiejskiego pod dyrekcją Ł. Borowicza. W latach 2009–2012 Zespół koncertował pod batutą współczesnego polskiego kompozytora Maestro K. Pendereckiego, z którym wykonał jego dzieła, m.in.: VII Symfonię „Siedem bram Jerozolimy”, VIII Symfonię „Pieśni przemijania”, „Polskie Requiem”. Współpraca ze Stowarzyszeniem im. L. van Beethovena zaowocowała nagraniami płytowymi oraz prezentacjami wersji koncertowych oper: „Euryanthe” C.M. von Webera, „Maria Padilla” G. Donizettiego z Polską Orkiestrą Radiową pod batutą Maestro Ł. Borowicza. Chór prowadzi ożywioną działalność koncertową w kraju i za granicą (odwiedził takie państwa jak: Belgia, Białoruś, Francja, Litwa, Mołdawia, Niemcy, Rumunia, Ukraina, Włochy). Występuje w prestiżowych salach koncertowych oraz jest zapraszany do udziału w renomowanych festiwalach, m.in. w: Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena, Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym „Chopin i Jego Europa”, Międzynarodowym Festiwalu „Wratislavia Cantans”, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Sakralnej „Gaude Mater”, Festiwalu Kultury Żydowskiej „Warszawa Singera”. Koncerty Chóru spotykają się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności, uznaniem dyrygentów i recenzentów. Owacjami zakończył się występ zespołu pod batutą Maestro W. Giergijewa z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Teatru Maryjskiego podczas XVI Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena w Filharmonii Narodowej, gdzie wykonał kantatę „Aleksander Newski” S. Prokofiewa. Repertuar Zespołu obejmuje programy muzyki chóralnej a cappella, oratoryjne, operowe, największe dzieła muzyki sakralnej, wykonywane we współpracy z wybitnymi polskimi i zagranicznymi zespołami, m.in.: Europą Galante, Narodową Orkiestrą Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Orkiestrą Filharmonii Narodowej oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, Sinfonią Varsovią, Sinfonią Iuventus, orkiestrami Filharmonii Poznańskiej, Podkarpackiej, Łódzkiej i in. Zespół wielokrotnie brał udział w prawykonaniach utworów polskich kompozytorów współczesnych, m.in.: K. Pendereckiego, S. Moryty, M. Małeckiego, M. Borkowskiego, P. Łukaszewskiego, J. Świdra, R. Twardowskiego, M. Bembinowa, J. Krutula, M. Fedorova. Dokonał wielu nagrań płytowych i radiowych. Kilkakrotnie został laureatem Nagrody Polskiego Przemysłu Fonograficznego „Fryderyk”: za album „Pieśni Kurpiowskie: Górecki, Moryto, Szymanowski” pod dyrekcją V. Bieleckiej w kategorii: Fonograficzny Debiut Roku (2009), za album „Symphony of Providence” P. Łukaszewskiego z udziałem solistów: A. Mikołajczyk-Niewiedział, A. Rehlis, J. Bręka, Chóru Polskiego Radia w Krakowie oraz Orkiestrą OiFP pod dyrekcją M. Nałęcz-Niesiołowskiego w kategorii: Album Roku Muzyka Współczesna (2016) oraz za album „Symphony on the Mercy of God” z udziałem solistów: A. Mikołajczyk-Niewiedział i M. Nerkowskiego oraz Chóru, Chóru Dziecięcego i Orkiestry Opery i Filharmonii Podlaskiej pod dyrekcją W. Michniewskiego w kategorii: Album Roku Muzyka Współczesna (2017). Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie chóralistyki zespół został uhonorowany przez Marszałka Województwa Odznaką Honorową Województwa Podlaskiego (2017). W 2018 roku za album „Quo vadis” F. Nowowiejskiego, nagrany z towarzyszeniem Orkiestry Filharmonii Poznańskiej pod batutą Ł. Borowicza i z udziałem W. Chodowicz (sopran), R. Gierlacha (baryton), W. Gierlacha (bas) i S. Kamińskiego (organy), został laureatem jednej z najbardziej prestiżowych nagród płytowych świata: ICMA 2018 (International Classical Music Awards). Oprócz licznych prezentacji artystycznych związanych z wykonawstwem muzyki a cappella oraz wokalno-instrumentalnej, występuje jako zespół chóralny, dysponujący umiejętnościami w zakresie ruchu scenicznego, aktorstwa oraz układów choreograficznych m.in.: dotychczas – w operach S. Moniuszki „Straszny dwór”, G. Verdiego „Traviata”, W.A. Mozarta „Czarodziejski flet”, G. Bizeta „Carmen” i G. Pucciniego „Cyganeria”, w musicalach Ch. Williamsa „Korczak”, J. Bocka „Skrzypek na dachu”, A. Lloyda Webbera „Upiór w operze” i L. Simon „Doktor Żywago”, a także w operetce J. Straussa (syna) „Zemsta nietoperza”.